logo

ҳуқуқ

ҚУДРАТИ МО ДАР ВАҲДАТУ ЯКПОРЧАГИСТ

Дар олам ҳеҷ миллат ва мамлакате нест, ки соҳибистиқлолиро нахоҳад. Зеро таърихи башарият собит намудааст, ки ҳар миллат ва ҳар халқро танҳо истиқлолияти комил ва ваҳдати пойдор ба кӯи мурод расондааст. Миллате ин ду чиз надошта бошад, шукуфоӣ ва хушбахтӣ дар мулки ӯ ҳаргиз пойдор набошад. Ана ҳамин муҳимияти истиқлолият ва ваҳдатро асоси некбахтии хеш пиндошта, миллатҳо барои ба даст оварданашон мубориза бурдаанду мебаранд.

Миллати сарбаланди мо низ дар дарозои таърих барои истиқлолияти хеш рӯзҳои сахтро аз сар гузарондааст. Ҳамин талошу ҷонбозиҳои фарзандони фарзонаи миллат будааст, ки забону фарҳанг ва урфу одати миллати тоҷик то ба имрӯз устувору пойбарҷост. Агар ба таърихи гузаштаи халқамон назар андозем, мебинем, ки ин миллати тамаддунофар дар баробари пешравию комёбиҳо, мушкилоти зиёдеро ҳам паси сар намудааст. Вале ин ҷо аз боби ваҳдат сухан мегӯем, ваҳдате, ки пас аз Истиқлолияти давлатӣ насиби миллати мо шудааст.
Имрӯз ҳар як шахси ватандӯст бояд он рӯзҳои пуртаҳлукаи ибтидои солҳои навадуми қарни гузаштаро пеши назар орад. Ба андеша равад, ки халқ ба чӣ ҳол гирифтор шуда буд. Охир, он рӯзҳо як идда мансабталошон манфиатҳои шахсии хешро аз манофеи давлату ҷамъият боло гузошта, мардумро ба мушкилиҳои сангин рӯ ба рӯ намуданд ва бадбахтиҳои афзунро ба сарашон оварданд. Онҳо наандешиданд, ки бе ризоияти миллату оромӣ дар кишвар ҳеҷ мурод ҳосил намегардад ва мансабу вазифае доимӣ намемонад. Бадхоҳони миллати сарбаланди мо низ аз бехирадиву кӯтоҳандешии иддае аз ҳамватанонамон истифода карда, ба оташе, ки аланга гирифта буд, равған рехтанд. Аён гардид, ки роҳбарони баъзе кишварҳо дар сар фикри сарҷамъӣ, оромиву осудагӣ ва истиқлолияти комили миллати тоҷикро надоштаанд.
Мутаассифона, он рӯзҳо, ки бар асари даргириҳои дохилии таҳмилшуда ҳазорҳо ҳамватанонамон қурбон шуданд, садҳо деҳу маҳалла, роҳу пул, муассисаҳои таълимӣ ва дигар иншоот валангор гардиданд, дар ҳаҷми миллиардҳо сомонӣ ба иқтисоди кишвар хисорот ворид гашт, ҳазорҳо мардуми бегуноҳ рӯ ба муҳоҷират оварданд, аз ваҳдату ҳамдигарфаҳмӣ сухан камтар ба гӯш мерасид. Мардуми тамаддунофари мо, ки дар замир созанда ва сулҳофар аст, иштибоҳи худро ислоҳ кард, ба хулосае омад, ки танҳо ваҳдат ва ҳамдигарфаҳмӣ метавонад моро аз вартаи нобудӣ наҷот диҳад. Ва садо баланд кард аз Сулҳу Ваҳдат.
Фарзанди фарзонаи миллат, Сарвари тозаинтихоби кишвар Эмомалӣ Раҳмон ба он ҳама мушкилоти вазнини вақт, муҳит ва ҷомеа нигоҳ накарда, ба мавзеъҳои ноороми кишвар сафари корӣ анҷом медод ва гурӯҳҳои саркашро ба ҳамдигарфаҳмӣ ва дасти меҳру муҳаббат ба ҳам дароз кардан даъват менамуд. Сокинони кишвар Сарвари оқилу дурандеши худро бо дилгармии беандоза истиқбол мекарданд ва дар симои ӯ мунодии сулҳу ваҳдатро дармеёфтанд. Ҳамин муҳаббату боварии аксар ба Сарвари давлат буд, ки сулҳ бар ҷанг ғолиб омад ва мардум ба ояндаи дурахшони Тоҷикистон дилгарм шуданд. Ҳамин мароми шикастнопазири роҳбарияти олии кишвар буд, ки 27 июни соли 1997 Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар шаҳри Маскави Федератсияи Русия ба имзо расид. Мардуми кишвар ин сулҳи деринтизорро бо хушҳолӣ истиқбол гирифт ва ташаббускорони онро ҳамчун фарзандони фарзонаи миллат шинохт. Оре, маҳз ҳамон фарзандони фарзона ва дилсӯзи миллат бо сарварии Президенти мамлакат Эмомалӣ Раҳмон дар сафи пеши ин мароми олӣ истода буданд, ки Ваҳдати сартосарӣ дар кишвар пойдор гардид. Хушбахтона, ҳоло ҳамватанон аз меваҳои лазизу ширини он ком ширин мекунанд ва рӯзгори осудаву ором доранд.
Имрӯз дар ҳамаи гӯшаву канори мамлакат аз сулҳу ваҳдат, созандагию бунёдкорӣ сухан мегӯянд. Дар бораи корнамоиву ҷоннисориҳои Сарвари муаззами кишвар ҳарф мезананд, ки Ватанро ободу мардумонашро шод гардонд, Тоҷикистонро аз бунбасти коммуникатсионӣ раҳонд, нақбу пулҳои замонавӣ, неругоҳҳои барқи обӣ ва дигар иншооти ҳаётан муҳим сохт. Дили кас аз шодиву фараҳ лабрез мешавад, вақте хандаи тифлону модарон, мӯсафедону кампиракони хамидақоматро мебинад, аз забони ҷавонон сухани хуш аз ҳунару фарҳанг, варзишу ҷавонмардӣ мешунавад, сарсабзиву хуррамии диёри арҷмандро бо тамоми вуҷудаш эҳсос менамояд. Ин ҳама хушиҳо самараи ҳамон созишномаи сулҳест, ки 27 июни соли 1997 ба имзо расида буд ва ҳамасола бо як дилгармии беандоза ҳамчун Рӯзи Ваҳдати миллӣ дар саросари кишвар таҷлил мегардад.
Наметавон имрӯз аз вазъи имрӯзаи ҷаҳон бехабар монд, зеро миллати мо низ як ҷузъи ҷомеаи башарӣ мебошад ва агар оромию сулҳ пойдор аст, ба нафъи кишвари мост, дар акси ҳол таъсири манфиаш ба мо ҳам мерасад. Муноқишаҳои Сурияву Ироқ, Афғонистону Яман моро ҳушдор медиҳанд, ки беш аз ҳар вақти дигар худшиносу меҳанпараст бошем ва дар атрофи Сарвари дурандеши худ, ки моро ба ваҳдату худшиносӣ, миллатдӯстиву ватанпарастӣ ва зиракии сиёсӣ ҳидоят менамояд, муттаҳид шавем ва нагузорем, ки бадхоҳони миллат ваҳдату якпорчагиамонро халалдор созанд. Мо, ҷавонон, бояд аз дастовардҳои илму техникаи муосир ба манфиати миллат кор бигирем ва ба онҳое, ки дар иҷрои амали нек мушкиле доранд, дасти ёрӣ дароз бикунем. Охир, он ҳама дастовардҳои беназире, ки давоми солҳои соҳибистиқлолӣ насибамон гардидаанд, маҳз самараи ваҳдати мардуми Тоҷикистон аст ва ҳамагон муваззафем, ки онро чун гаҳвараки чашм эҳтиёт ва нигаҳбонӣ бикунем.
Ҷавонон бояд ҳушёр бошанд ва фирефтаи ваъдаҳои пучи хоҷагони дохиливу хориҷӣ нашуда, манфиати миллату Ватанро аз ҳама чиз боло гузоранд. Дар олам аз Ватан ва ваҳдату якпорчагии он дида, волотар ва арзишмандтар чизе нест. Ин аст, ки агар худро ҷавонмарди асил мепиндорему тоҷики ватандӯст, барои ҳифзи ваҳдати сартосарии Тоҷикистони соҳибистиқлол бояд ҳамаи имкону тавонмандиамонро ба кор барем. Зеро қудрати мо дар ҳамдигарфаҳмӣ, дӯстӣ, бародарӣ ва Ваҳдат аст.

Диловар КАРИМОВ,
 корманди дастгоҳи Суди шаҳри Душанбе


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 6.06.2015    №: 117    Мутолиа карданд: 549

19.09.2018


ТОҶИКИСТОН ВА ӮЗБЕКИСТОН. Аввалин тамринҳои муштараки низомӣ

Таъсиси 57 корхонаи нав

Намоиши дастовардҳо ба муносибати Рӯзи шаҳри Хуҷанд

Зуҳро Саидова – соҳиби шоҳҷоиза

Таҳаммул аз амалҳои террористӣ норавост

Баргузории ҳамоиши маъмурони роҳи оҳани кишварҳои СҲШ дар Ӯзбекистон

Дар Ироқ 27 ҳазор нафар аз об заҳролуд гашт

Тӯли 40 соли ислоҳот дар Чин ҷои кор 346 дарсад афзуд

Остона ҳамоиши ҳаштуми глобалии туризми шаҳриро пазироӣ мекунад

Ҷаҳон дар як сатр

18.09.2018


САМБО. Дурахши варзишгари навраси тоҷик дар Аврупо

Иди асал дар Душанбе

КӮЛОБ. Боз ду меҳмонхонаи нав ба истифода дода шуд

Ҷаҳон дар як сатр

ӮЗБЕКИСТОН. Оғози машқҳои низомии муштарак

Теъдоди қурбонии тӯфони «Мангхут» аз 60 нафар гузашт

Дифои Вазорати ҳуқуқи инсони Покистон аз ҳуқуқи занҳо

Таҳсили фосилавӣ ба ҳар хонандаи ҷопонӣ дастрас шуд

Дар Остона ба хариди партов шурӯъ карданд

17.09.2018


НОҲИЯИ РӮШОН. Сарҳадбонон соҳиби бинои наву замонавӣ шуданд

Баргузории фестивали шаҳрии эҷодиёти кӯдакон

“КӮКНОР-2018”. Мусодираи беш аз 550 килограмм маводи нашъаовар дар Хатлон

ФУТБОЛ. "Хуҷанд" ба пеш баромад

11.09.2018


ДУШАНБЕ МИЗБОНИ СОҲИБКОРОНИ ҶАҲОН

ДЕВАШТИЧ. БУНЁДКОРИҲОИ НОҲИЯ НАМУНАИ ИБРАТАНД

МАРЗ. Боздошти қочоқбарон

КӮЛОБ. ИФТИТОҲИ БОҒЧАИ НАВ

05.09.2018


БӮСТОН. Бунёди чор иншооти нав

ФУТБОЛ. Дар Тоҷикистон мусобиқаҳои байналмилалӣ доир мегарданд

Ориф Алвӣ 13-умин президенти Покистон интихоб гашт

Дар Арабистони Саудӣ барои маводи тахрибӣ дар интернет зиндонӣ мекунанд

Дар Гуҷарат сохтмони баландтарин ҳайкали дунё анҷом меёбад

Ҳиндустон барномаи нави кайҳониро амалӣ месозад

04.09.2018


Боздиди Сарвазири мамлакат аз иншооти гармидиҳии шаҳри Душанбе


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед