logo

фарҳанг

МАН ОРИЁИЯМ

Пайдост, ки сухани самимиву гиро дар амалӣ намудани нишондодҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар роҳи худнигарӣ ва ба худогоҳӣ расидани мардум, ҷойгоҳи хоса дорад. Муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки худ фозили суханшиносу суханофар мебошанд, ба поси сухани сараву пок сухангустарони фарҳехтаро ҳамвора гиромиву арҷ медоранд. Аз сика задан бар рӯи асъори миллӣ бо чеҳраҳои намоёни илму адаб, чун Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, Абуалӣ ибни Сино, Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ, Садриддин Айнӣ, Бобоҷон Ғафуров, Мирзо Турсунзода, то номгузории марказҳои маъмурии шаҳрҳову навоҳӣ ва деҳоти кишвар ба унвони суханварони гузаштаву ҳамзамонон, овардани пайкари зиндаёд Сотим Улуғзода аз Маскав ва тадфини шоистаи ӯ дар пойтахти кишвар, аз ҳиҷрати Амрико ба Ватан бозгардондани шоири тавоно Бозор Собир ва монанди он садҳо иқдомҳои неки он кас, гӯёи фарҳанговарӣ ва посдошти адабиёти ҳазорсолаамон мебошад. Ба поси сулҳоварӣ, азнавсозии кишвар ва нишон дода тавонистани ҷойгоҳи тоҷикон дар ҷомеаи ҷаҳонӣ, шоирони Тоҷикистон ва форсигӯёни бурунмарзӣ ба абармарди таърихи навини сарзамини тоҷикон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ситоишҳои арзанда сурудаанд. Мо дар ин фурсат хостаем, ки дидори хонандагони гаронмояро ба гуфторҳои яке аз чеҳраҳои мондагори ҷаҳони сухангустарии форсизабонон, соҳиби шеъри овозаманди «Ман ориёиям», Масъуди Сипанд, ҷалб намоем.
Яке аз китобҳои устод «Бӯи ҷӯи Мулиён» унвон дошта, донишиён онро сафарномаи ӯ ба Тоҷикистон донистаанд. Дар ин китоб шоир таассуроти  худро аз дидаи як шахси дур аз Меҳан, ки ба кишвари ҳамдилону ҳамзабононаш - Тоҷикистон омада,  гумкардаҳои худро бозмеёбад, ба қалам овардааст. Дар як ҳолномаи ӯ омадааст, ки «Барои Масъуди Сипанд танҳо машҳадӣ, теҳронӣ, табризӣ ва ғайра эронӣ нестанд. Ӯ тоҷикон, афғонҳо ва куллияи форсизабононро мухотаб қарор медиҳад.»
Агар гуфта шавад, ки офаридаҳои Масъуди Сипанд, ба сони эҷодиёти устод Абулқосим Лоҳутӣ, саросар ба мавзӯи Меҳан бахшида шудаанд, иштибоҳ нахоҳем кард. Устод Сипандро маъшуқааш ватан аст, динаш Эрон аст, дарду ғаму хаёл ва ҷисму ҷони дар ғурбат афтодааш Ватан аст.
Ҳангоми пеши чашм овардани офаридаҳои шоири меҳансаро, намоду ташбеҳоти бешумореро дар бозтоби Ватан метавон мушоҳида кард, ки тозаву нобу дастнахӯрдаанд ва дар он сароишҳо ба забонзадаҳои тавсифӣ роҳ дода нашудааст. Устод ошуфтагиҳои Меҳанро бо ибораҳои «сӯги тоҷҳову азои ситораҳо», «бозичаи тозиён шудани фарҳанги сутурги порсиён», ба гунаи «Фарҳанги сутургат  шуда бозичаи тозиён, Он порсии ноби шакар андар шакарат ку?», «Чӣ балое ба сари боғ омад», «Дарёи Порс будиву шудӣ Халиҷи Форс, Инак шудӣ Халиҷи Араб» ва монанди он бозгӯ намудааст. Аз ҷумла, дар шеъри «Чӣ балое ба сари боғ омад», фармудааст:

Чӣ балое ба сари боғ
омад,
Ки на баргаш сарсабз,
На гулаш шодоб аст.
Сари он шоха, ки як
рӯз қанорӣ мехонд,
Зери он бутта, ки қумрӣ
мезист,
Шевани буму кулоғ
аст имрӯз.
Боғ.....
Аз дард,
Чӣ доғ аст имрӯз.

Хӯшаҳои шеъри Масъуди Сипанд  дар хирмани адабиёти форс – тоҷик чашмгир буда, сурудаи овозаманди «Ман ориёиям» чунон тавоност, ки ба дили ҳар як меҳанпарасти тоҷику эронӣ рахна кардааст:

Пайванди ман бо меҳани
ман ногусастанист,
Ман ориёиям!   
Чанде пеш бо эҳтимоми Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон «Пайванд» устод Масъуди Сипанд ба шаҳри Кӯлоб ташриф овард.  Ҳангоми ворид шудани шоир ба толори калони Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, аз баландгӯяк таронаи «Ман ориёиям» бо овози таронасарои овозаманд, хонум Марям Ҷалолӣ (оҳангсоз Маҷид Хаставон ва виростор Амир Хаставон) садо дод ва ҳозирон ҳама ба по бархоста, ташрифоварии меҳмонро бо кафкӯбиҳои пурмавҷ пешвоз гирифтанд. Дар ин ҳамоиш раиси шаҳри Кӯлоб, узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Хайрулло Амонулло, ректори Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, профессор Абдулло Ҳабибулло, Шоири халқии Тоҷикистон Ҳақназар Ғоиб ва дигар эҷодгарони шинохта иштирок доштанд.
Масъуди Сипанд бо донишиёну фарҳангиён суҳбати ҷолибе дошт, ки муҳтавояш бештар иборат аз сипоси самимӣ ба Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон буд. Мо дар ин ҷо чанд иқтибос аз гуфтаҳои Масъуди Сипандро меоварем, ки ниҳоят самимӣ буда, гӯёву расо ва тарзи баёни ноб доштанд: «Ин абармарди бузург дар ин марзу бум кишвари бостонии Ориёноро дубора зинда кардааст»,  «Бо боварии пурра изҳор медорам, ки чунин Сарварро Худованд ба кишварҳои дигар, масалан ба кишварҳои Ховари Миёна ба подош надодааст», «Ман беш аз даҳ бор ба Тоҷикистон омадаам ва ҳар бор ки меоям, ободиву созандагии ин марзу бумро бештар аз пеш мебинам ва аз ин суръати рушду пешравиҳо дар ҳайрат мемонам», «Мо ҳама, ориёитаборон, дар назди ин шахсияти таърихӣ вомдор мебошем. Он кас ҷашни муқаддаси ориёитаборон - Наврӯзро ҷаҳонӣ кард. Паёмади талошҳои ин абармард буд, дуруд ба ӯ, ки имсол ҳатто Президенти Иёлоти Муттаҳидаи Амрико Барак Обама дар Қасри сафед дастархони «Ҳафтсин» бигустурд. «Ман Ватан надорам, ватанамро аз даст додаам, Ватани ман Тоҷикистон аст. Ман ошиқи Тоҷикистонам», «Шумо мардуми хушбахтед, ки Раисҷумҳуре чун Эмомалӣ Раҳмон доред. Ӯ Раисҷумҳури ман ҳам ҳаст. Қадрашро бидонед. Амнияте, ки ин нобиға барои шумо фароҳам овардааст, дар ҳеҷ куҷои дунё нест, ҳатто дар Иёлоти Муттаҳидаи Амрико дида намешавад. Ман бегоҳӣ ҷуръат намекунам дар кӯчаҳои Сан Франсиско бигардам, аммо дар Душанбе озодона сайр мекунам ва касе ба ман коре надорад», «Шеъри «Ман ориёиям» дар Тоҷикистон навишта шудааст, дар Эрон ё Амрико навишта нашудааст. Ин шеърро ман ба абармарди ҷаҳони эронитаборон, ба муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бахшидаам», «Хирад ва ҳунари давлатдории он кас аст, ки шумо дар як кишвари озод зиндагӣ доред ва сиёсаташ дунявӣ аст ва ба таассубу хурофотгароӣ роҳ дода намешавад. Аз ин сипосгузор бояд буд. Шумо бояд фиреби ҳеҷ касро нахӯред».
Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар он рӯзгоре, ки биниши мардуми моро ба тамаддуни ориёӣ ва шинохти гузаштаи фаротаърихиамон равона сохт, ҷомеаи ҷаҳониро огоҳ намуд, ки  фарҳангу андешаҳои мо бар пояи гузаштаҳои дурамон устувор аст ва Тоҷикистони мо давлати дунявӣ мебошад. Бо дилпурӣ метавон гуфт, ки имрӯз  тамаддуни ориёӣ Душанберо марказ ихтиёр кардааст.
Зафар МИРЗОЁН


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 01.12.2016    №: 236    Мутолиа карданд: 1879

19.09.2018


ТОҶИКИСТОН ВА ӮЗБЕКИСТОН. Аввалин тамринҳои муштараки низомӣ

Таъсиси 57 корхонаи нав

Намоиши дастовардҳо ба муносибати Рӯзи шаҳри Хуҷанд

Зуҳро Саидова – соҳиби шоҳҷоиза

Таҳаммул аз амалҳои террористӣ норавост

Баргузории ҳамоиши маъмурони роҳи оҳани кишварҳои СҲШ дар Ӯзбекистон

Дар Ироқ 27 ҳазор нафар аз об заҳролуд гашт

Тӯли 40 соли ислоҳот дар Чин ҷои кор 346 дарсад афзуд

Остона ҳамоиши ҳаштуми глобалии туризми шаҳриро пазироӣ мекунад

Ҷаҳон дар як сатр

18.09.2018


САМБО. Дурахши варзишгари навраси тоҷик дар Аврупо

Иди асал дар Душанбе

КӮЛОБ. Боз ду меҳмонхонаи нав ба истифода дода шуд

Ҷаҳон дар як сатр

ӮЗБЕКИСТОН. Оғози машқҳои низомии муштарак

Теъдоди қурбонии тӯфони «Мангхут» аз 60 нафар гузашт

Дифои Вазорати ҳуқуқи инсони Покистон аз ҳуқуқи занҳо

Таҳсили фосилавӣ ба ҳар хонандаи ҷопонӣ дастрас шуд

Дар Остона ба хариди партов шурӯъ карданд

17.09.2018


НОҲИЯИ РӮШОН. Сарҳадбонон соҳиби бинои наву замонавӣ шуданд

Баргузории фестивали шаҳрии эҷодиёти кӯдакон

“КӮКНОР-2018”. Мусодираи беш аз 550 килограмм маводи нашъаовар дар Хатлон

ФУТБОЛ. "Хуҷанд" ба пеш баромад

11.09.2018


ДУШАНБЕ МИЗБОНИ СОҲИБКОРОНИ ҶАҲОН

ДЕВАШТИЧ. БУНЁДКОРИҲОИ НОҲИЯ НАМУНАИ ИБРАТАНД

МАРЗ. Боздошти қочоқбарон

КӮЛОБ. ИФТИТОҲИ БОҒЧАИ НАВ

05.09.2018


БӮСТОН. Бунёди чор иншооти нав

ФУТБОЛ. Дар Тоҷикистон мусобиқаҳои байналмилалӣ доир мегарданд

Ориф Алвӣ 13-умин президенти Покистон интихоб гашт

Дар Арабистони Саудӣ барои маводи тахрибӣ дар интернет зиндонӣ мекунанд

Дар Гуҷарат сохтмони баландтарин ҳайкали дунё анҷом меёбад

Ҳиндустон барномаи нави кайҳониро амалӣ месозад

04.09.2018


Боздиди Сарвазири мамлакат аз иншооти гармидиҳии шаҳри Душанбе


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед