logo

иҷтимоиёт

ТАЪЛИМОТИ ДУРУСТ АМНИЯТИ ҶОМЕАРО АЗ ХАТАРҲО ЭМИН МЕДОРАД

Дар ҳама давру замон илму дониш воситаи асосии таъмини пешрафти ҷомеа буд. Бинобар ин, дар ҳошия гузоштани таълиму тадрис омили асосии эҷоди мушкилоти иҷтимоӣ ба ҳисоб меравад. Метавон хулоса кард, ки яке аз сабабҳои мушкилоти иҷтимоии олами ислом аз илму фарҳанги муосир ба таври зарурӣ бархӯрдор набудани ҷавонони мусулмон ва дар доираи таълимоти маҳдуду нодурусти динию илмӣ таълим гирифтани онҳост. Ин гуна ҷавонон ба сабаби ноогоҳии илмӣ, сиёсӣ ва динии хеш фирефтаи идеологҳои солҳои тӯлонӣ омоданамудаи душманони ислом гардида, ба хотири «бунёди давлати исломӣ», «дарёфти биҳишт» ва ё шароити беҳтари зиндагӣ  ба ҳаракатҳои ифротӣ шомил гардида, на танҳо ҳаёти худу наздикон, балки зиндагии ҳазорҳо мусулмони дигарро табоҳ сохта истодаанд.
Барои мутмаин сохтани ин зумраи ҷавонон бар нодурустии мавқеъ ва роҳи интихобнамудаашон зарур аст, ки таваҷҷуҳи онҳо ба баъзе факту далоили сиёсию динӣ ҷалб карда шавад.  Зеро ҳақиқати бебаҳс аст, ки бозигарони  асосӣ дар равандҳои сиёсӣ - динии кишварҳои мусулмон танҳо абарқудратҳоянду ин ҷавонони гумроҳ ҳадафи воқеӣ ва амалишаванда надоранд, балки аз қобилияти интихоби роҳи хеш низ маҳрум гардидаанд. Онҳо аслан на ҳифзкунандаи «арзишҳои динӣ» ва ё татбиқкунандаи ормонҳои хеш, балки ба ҳимоякунандаи манофеи иқтисодӣ ва геополитикии абарқудратҳо мубаддал гардидаанд. Роҳбаладони эшон бошанд, аз нигоҳи динӣ мунофиқ ва аз нигоҳи сиёсӣ зархариде беш нестанд. Баҳри эшон арзишҳои динӣ кайҳо боз қурбе надоранд. Яъне, ин арзишҳо барои онҳо танҳо воситаи ба даст овардани маблағҳои муфт асту халос.
Ҷои шубҳа нест, ки ин иддаи ҷавонони гумроҳ ва аз ҷиҳати динӣ ноогоҳ зери таъсири мубаллиғони зархарид афтода, аз таълимоти воқеии дини Ислом дур мондаанд. Мубаллиғони бевиҷдон ва зархариди исломӣ ояту аҳодиси исломиро таҳриф намуда, ба ҷавонони бесавод пешкаш менамоянд. Ба таъбир «толибилмон» аз ҳақиқати ҳол вақте воқиф мешаванд, ки аллакай дер шудааст ва онҳо дигар ба доираи гурӯҳҳои ҷиноятпеша ворид гардида, аз он баромада наметавонанд.
Баҳри огоҳии дуруст аз таълимоти ислом ин ҷо зарур мешуморем таваҷҷуҳи он зумраи ҷавонони ноогоҳро ба муҳтавои баъзе оятҳои қуръонӣ ва аҳкоми Худованд дар Қуръон ҷалб намоем. Дини ислом ҷангро танҳо дар ҳолати мудофиа зарур шуморида, ҳатто дар ҳамин ҳолат ҳам аз ҳадди муайяннамуда нагузаштанро ҳатмӣ шумурдааст.
Қобили зикр аст, ки парҳез аз қатлу куштор ва бераҳмию бешафқатӣ аз ҳукми ояти зерин низ бармеояд: «Авф пеша кун, ва ба амали писандида амр кун ва аз нодонон рӯй бигардон» (Сураи «Аъроф», ояти 199). Чуноне ки дида мешавад, аз нодонону ҷаҳолатпешагон худро дар канор гирифтан яке аз аҳкоми зарурии таълимоти ислом ба ҳисоб меравад. Зеро бераҳмию бешафқатӣ ва аъмоли нописандида маҳз аз нодонону ҷаҳолатпешагон сар мезанад. Дар ояти дигар бошад, Қуръон мефармояд: «Ва пайи чизе марав, ки туро дониши он нест» (Сураи «Исро»», ояти 36). Ҳукми ояти мазкур маҳз ба ҷавонони гумроҳ нигаронида шудааст, ки ноогоҳона аз аҳкоми башардӯстонаи дини ислому равандҳои сиёсии ҷаҳонӣ ба ҳаракатҳои ифротӣ мепайванданд.
Тасаввур бояд кард, ки агар ҳар мусулмон тибқи ояти мазкур амал карда, ҳама гуна бадиро бо некӣ ҷавоб гардонад, муносибатҳои байниҳамдигарии мусулмонон чӣ қадар нарм хоҳад шуд.  Дар байни  эшон  қатлу куштор он  тараф истад, ҳатто ба қадри арзан бадӣ боқӣ нахоҳад монд. Пас, он ҷавононе, ки худро воқеан ҳам ҳомии арзишҳои динӣ ба қалам медиҳанд, бояд аҳкоми оятҳои зикршударо дар канор нагузоранд.
Тамоми афкори зикршуда дар ду мисраъ шеъри ҳаким Фирдавсӣ хеле барҷаста ва нишонрас ифода ёфтаанд:
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад,
Ба дониш дили пир барно бувад.
Воқеан ҳам, ба тавоноие, ки тавассути дониш ба даст оварда мешавад, ягон навъи терроризм – на минтақавӣ ва на байналмилалӣ осеб расонда наметавонад. Бинобар ин, ба ҷавонон дониши дурусти динию илмӣ ва ҷаҳонбинии ба факту далоил асосёфта пешкаш намудан кафили воқеии амнияти ҳама гуна ҷомеа ба шумор меравад.
Кароматуллоҳи АБДУХАЛИЛ, 
номзади илмҳои фалсафа


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 14.12.2016    №: 245    Мутолиа карданд: 2402

19.09.2018


ТОҶИКИСТОН ВА ӮЗБЕКИСТОН. Аввалин тамринҳои муштараки низомӣ

Таъсиси 57 корхонаи нав

Намоиши дастовардҳо ба муносибати Рӯзи шаҳри Хуҷанд

Зуҳро Саидова – соҳиби шоҳҷоиза

Таҳаммул аз амалҳои террористӣ норавост

Баргузории ҳамоиши маъмурони роҳи оҳани кишварҳои СҲШ дар Ӯзбекистон

Дар Ироқ 27 ҳазор нафар аз об заҳролуд гашт

Тӯли 40 соли ислоҳот дар Чин ҷои кор 346 дарсад афзуд

Остона ҳамоиши ҳаштуми глобалии туризми шаҳриро пазироӣ мекунад

Ҷаҳон дар як сатр

18.09.2018


САМБО. Дурахши варзишгари навраси тоҷик дар Аврупо

Иди асал дар Душанбе

КӮЛОБ. Боз ду меҳмонхонаи нав ба истифода дода шуд

Ҷаҳон дар як сатр

ӮЗБЕКИСТОН. Оғози машқҳои низомии муштарак

Теъдоди қурбонии тӯфони «Мангхут» аз 60 нафар гузашт

Дифои Вазорати ҳуқуқи инсони Покистон аз ҳуқуқи занҳо

Таҳсили фосилавӣ ба ҳар хонандаи ҷопонӣ дастрас шуд

Дар Остона ба хариди партов шурӯъ карданд

17.09.2018


НОҲИЯИ РӮШОН. Сарҳадбонон соҳиби бинои наву замонавӣ шуданд

Баргузории фестивали шаҳрии эҷодиёти кӯдакон

“КӮКНОР-2018”. Мусодираи беш аз 550 килограмм маводи нашъаовар дар Хатлон

ФУТБОЛ. "Хуҷанд" ба пеш баромад

11.09.2018


ДУШАНБЕ МИЗБОНИ СОҲИБКОРОНИ ҶАҲОН

ДЕВАШТИЧ. БУНЁДКОРИҲОИ НОҲИЯ НАМУНАИ ИБРАТАНД

МАРЗ. Боздошти қочоқбарон

КӮЛОБ. ИФТИТОҲИ БОҒЧАИ НАВ

05.09.2018


БӮСТОН. Бунёди чор иншооти нав

ФУТБОЛ. Дар Тоҷикистон мусобиқаҳои байналмилалӣ доир мегарданд

Ориф Алвӣ 13-умин президенти Покистон интихоб гашт

Дар Арабистони Саудӣ барои маводи тахрибӣ дар интернет зиндонӣ мекунанд

Дар Гуҷарат сохтмони баландтарин ҳайкали дунё анҷом меёбад

Ҳиндустон барномаи нави кайҳониро амалӣ месозад

04.09.2018


Боздиди Сарвазири мамлакат аз иншооти гармидиҳии шаҳри Душанбе


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед