logo

иҷтимоиёт

ТАЪЛИМОТИ ДУРУСТ АМНИЯТИ ҶОМЕАРО АЗ ХАТАРҲО ЭМИН МЕДОРАД

Дар ҳама давру замон илму дониш воситаи асосии таъмини пешрафти ҷомеа буд. Бинобар ин, дар ҳошия гузоштани таълиму тадрис омили асосии эҷоди мушкилоти иҷтимоӣ ба ҳисоб меравад. Метавон хулоса кард, ки яке аз сабабҳои мушкилоти иҷтимоии олами ислом аз илму фарҳанги муосир ба таври зарурӣ бархӯрдор набудани ҷавонони мусулмон ва дар доираи таълимоти маҳдуду нодурусти динию илмӣ таълим гирифтани онҳост. Ин гуна ҷавонон ба сабаби ноогоҳии илмӣ, сиёсӣ ва динии хеш фирефтаи идеологҳои солҳои тӯлонӣ омоданамудаи душманони ислом гардида, ба хотири «бунёди давлати исломӣ», «дарёфти биҳишт» ва ё шароити беҳтари зиндагӣ  ба ҳаракатҳои ифротӣ шомил гардида, на танҳо ҳаёти худу наздикон, балки зиндагии ҳазорҳо мусулмони дигарро табоҳ сохта истодаанд.
Барои мутмаин сохтани ин зумраи ҷавонон бар нодурустии мавқеъ ва роҳи интихобнамудаашон зарур аст, ки таваҷҷуҳи онҳо ба баъзе факту далоили сиёсию динӣ ҷалб карда шавад.  Зеро ҳақиқати бебаҳс аст, ки бозигарони  асосӣ дар равандҳои сиёсӣ - динии кишварҳои мусулмон танҳо абарқудратҳоянду ин ҷавонони гумроҳ ҳадафи воқеӣ ва амалишаванда надоранд, балки аз қобилияти интихоби роҳи хеш низ маҳрум гардидаанд. Онҳо аслан на ҳифзкунандаи «арзишҳои динӣ» ва ё татбиқкунандаи ормонҳои хеш, балки ба ҳимоякунандаи манофеи иқтисодӣ ва геополитикии абарқудратҳо мубаддал гардидаанд. Роҳбаладони эшон бошанд, аз нигоҳи динӣ мунофиқ ва аз нигоҳи сиёсӣ зархариде беш нестанд. Баҳри эшон арзишҳои динӣ кайҳо боз қурбе надоранд. Яъне, ин арзишҳо барои онҳо танҳо воситаи ба даст овардани маблағҳои муфт асту халос.
Ҷои шубҳа нест, ки ин иддаи ҷавонони гумроҳ ва аз ҷиҳати динӣ ноогоҳ зери таъсири мубаллиғони зархарид афтода, аз таълимоти воқеии дини Ислом дур мондаанд. Мубаллиғони бевиҷдон ва зархариди исломӣ ояту аҳодиси исломиро таҳриф намуда, ба ҷавонони бесавод пешкаш менамоянд. Ба таъбир «толибилмон» аз ҳақиқати ҳол вақте воқиф мешаванд, ки аллакай дер шудааст ва онҳо дигар ба доираи гурӯҳҳои ҷиноятпеша ворид гардида, аз он баромада наметавонанд.
Баҳри огоҳии дуруст аз таълимоти ислом ин ҷо зарур мешуморем таваҷҷуҳи он зумраи ҷавонони ноогоҳро ба муҳтавои баъзе оятҳои қуръонӣ ва аҳкоми Худованд дар Қуръон ҷалб намоем. Дини ислом ҷангро танҳо дар ҳолати мудофиа зарур шуморида, ҳатто дар ҳамин ҳолат ҳам аз ҳадди муайяннамуда нагузаштанро ҳатмӣ шумурдааст.
Қобили зикр аст, ки парҳез аз қатлу куштор ва бераҳмию бешафқатӣ аз ҳукми ояти зерин низ бармеояд: «Авф пеша кун, ва ба амали писандида амр кун ва аз нодонон рӯй бигардон» (Сураи «Аъроф», ояти 199). Чуноне ки дида мешавад, аз нодонону ҷаҳолатпешагон худро дар канор гирифтан яке аз аҳкоми зарурии таълимоти ислом ба ҳисоб меравад. Зеро бераҳмию бешафқатӣ ва аъмоли нописандида маҳз аз нодонону ҷаҳолатпешагон сар мезанад. Дар ояти дигар бошад, Қуръон мефармояд: «Ва пайи чизе марав, ки туро дониши он нест» (Сураи «Исро»», ояти 36). Ҳукми ояти мазкур маҳз ба ҷавонони гумроҳ нигаронида шудааст, ки ноогоҳона аз аҳкоми башардӯстонаи дини ислому равандҳои сиёсии ҷаҳонӣ ба ҳаракатҳои ифротӣ мепайванданд.
Тасаввур бояд кард, ки агар ҳар мусулмон тибқи ояти мазкур амал карда, ҳама гуна бадиро бо некӣ ҷавоб гардонад, муносибатҳои байниҳамдигарии мусулмонон чӣ қадар нарм хоҳад шуд.  Дар байни  эшон  қатлу куштор он  тараф истад, ҳатто ба қадри арзан бадӣ боқӣ нахоҳад монд. Пас, он ҷавононе, ки худро воқеан ҳам ҳомии арзишҳои динӣ ба қалам медиҳанд, бояд аҳкоми оятҳои зикршударо дар канор нагузоранд.
Тамоми афкори зикршуда дар ду мисраъ шеъри ҳаким Фирдавсӣ хеле барҷаста ва нишонрас ифода ёфтаанд:
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад,
Ба дониш дили пир барно бувад.
Воқеан ҳам, ба тавоноие, ки тавассути дониш ба даст оварда мешавад, ягон навъи терроризм – на минтақавӣ ва на байналмилалӣ осеб расонда наметавонад. Бинобар ин, ба ҷавонон дониши дурусти динию илмӣ ва ҷаҳонбинии ба факту далоил асосёфта пешкаш намудан кафили воқеии амнияти ҳама гуна ҷомеа ба шумор меравад.
Кароматуллоҳи АБДУХАЛИЛ, 
номзади илмҳои фалсафа


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 14.12.2016    №: 245    Мутолиа карданд: 2504

21.08.2019


Путин 4 сентябр бо Сарвазири Ҳиндустон музокирот мегузаронад

Амири Қатар даъвати Путинро ба ФИБП пазируфт

Даҳ ҳазор нафар бинобар сӯхтор дар пойтахти Бангладеш бе сарпаноҳ монд

Токио имкони ба мадор баровардани радифҳои ҳарбиро баррасӣ дорад

Ҷаҳон дар як сатр

ШИНОВАРӢ. Варзишгарони тоҷик ба Чемпионати ҷаҳон рафтанд

19.08.2019


Баррасии асосноккунии техникиву иқтисодии роҳи Қалъаи Хумб – Ванҷ

Баргузории ҳамоиши "Ҷавонони эҷодкор – парчамбардорони миллат ва пайравони Пешвои миллат"

15.08.2019


Муносибатҳои Ҳиндустон ва ҶМЧ бояд суботи ҷаҳонро таъмин созанд

Дар Япония бар асари гармии ҳаво наздики 13 ҳазор кас бистарӣ шуд

Мулоқоти сарони Россия, Эрон ва Туркия моҳи сентябр доир мешавад

Ҷаҳон дар як сатр

05.08.2019


Ҷаҳон дар як сатр

01.08.2019


Вохӯрии Сироҷиддин Муҳриддин бо Кан Ҷе - квон

Масоили муҳоҷират матраҳ гардид

Фестивали яхмос ва обҳои ташнагишикан дар Душанбе

АКАДЕМИЯИ ИЛМҲО. Аз таъсиси маркази тарҷума то ҷашни Саразм

64 дарсади зарари молиявӣ барқарор шуд

ШАҲРИ ТУРСУНЗОДА. Корҳои ободонӣ вусъат мегиранд

ҲИСОР. Саноатикунонӣ дар мадди аввал

ФАЙЗОБОД. Афзоиши истеҳсоли маҳсулоти кишоварзӣ

НОҲИЯИ РӮДАКӢ. Саноат рӯ ба беҳбудӣ дорад

ДДТТ. Нуфузи байналмилалӣ меафзояд

Ҷаҳон дар як сатр

30.07.2019


Фестивали тобистонаи Душанбе доир мешавад

Мулоқоти Шодихон Ҷамшед бо Хуанг Деҳаи

Соҳибкорони ватанию хориҷӣ дар Бадахшон ҷамъ меоянд

БЕҲСОЗИИ ТАЪМИНОТ БО ОБ. Барои он зиёда аз 27 миллион ҷудо гардид

ШАҲРИНАВ. 160 иншооти ҷашнӣ ба истифода дода шуд

Трамп то интихоботи соли 2020 артишашро аз Афғонистон бароварданист

Душанбе 80 шаҳрванди Афғонистонро, ки дар Тоҷикистон ҳукм гирифтааст, ба Кобул истирдод намуд

Ҷаҳон дар як сатр

29.07.2019


ҲИФЗИ ИҶТИМОӢ. Як нишасти муҳим

ДУШАНБЕ. Рушди саноат дар мадди аввал


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед