logo

сиёсат

ИҶЛОСИЯИ ХVI ВА ОҒОЗИ РАВАНДҲОИ СОЗАНДА

Таърихи давлатҳо ва миллатҳо санаҳоеро абадан дар ёд мегирад, ки дар ҳамин вақту замон дигаргуниҳои куллӣ ба вуқӯъ пайваста, раванди рушди онҳоро куллан тағйир додааст. Маҳз аз ҳамин сабаб омили вақту замон дар қонунияти умумии рушди давлатҳо ҳамчун организмҳои зинда ва доимо дар ҳолати рушд қарордошта аҳамияти хосса дошта, имконият медиҳанд, то инкишофи онҳо тӯли таърих то замони муайян ва баъди замони муайян даврабандӣ карда шавад.
Дар таърихи давлатдории навини мо низ чунин марҳилабандиҳо вуҷуд доранд, ки ба ҳар як марҳила оғози зинаи нави рушд ва ё тағйирёбии куллии хусусиятҳои равандҳо ва муносибатҳои сиёсию ҷамъиятӣ хос мебошанд. Ба сифати яке аз чунин марҳилаҳои тақдирсоз баргузории Иҷлосияи ХVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон маҳсуб меёбад, ки давраи комилан нави муносибатҳо ва таҳаввулоти ҷиддии сохторию мазмуниро дар раванди давлатдории мо оғоз бахшид.
Имрӯз метавон баргузории Иҷлосияи ХVI – ро ҳамчун раванде маънидод намуд, ки вобаста ба хусусияти авзои сиёсии замон нофаҳмӣ ва зиддиятҳои мавҷудаи байни намояндагони мардумиро марҳила ба марҳила ҳал намуда, муваффақияти кори худро таъмин намуд. Таъсис додани комиссияи муросо оид ба таҳияи лоиҳаи рӯзномаи ҷаласа, баргузории маҷлиси машваратӣ ва сипас гузаштан ба баррасии масъалаҳо ин ҳама нишонаи он буд, ки вакилони Шӯрои Олӣ иродаи қатъии сиёсии гузарондани ин иҷлосияро доштанд. Таҳлили раванди баргузории иҷлосия нишон медиҳад, ки нофаҳмиҳо ва ҷудоиандозиҳо парлумонро ҳам фаро гирифта буданд ва қабули қарорро мушкил мегардонданд. Таъсиси комиссияи муросо худ нишондиҳандаи он аст, ки дар рафти таҳияи лоиҳаи рӯзнома ҷиҳати муайян намудани афзалияти масъалаҳои баррасишаванда байни вакилон ҳам сараввал якдигарфаҳмӣ набуд. Вале ба ҳамаи ин нигоҳ накарда, аксарияти вакилон, ки аз мардум намояндагӣ мекарданд, ба яке аз масъалаҳои бениҳоят муҳими вақт, яъне эътирофи мушкилоти сиёсӣ ҳамчун масъалаи ҳаёту мамот комёб гаштанд. Дар ин замина, яке аз омилҳои муҳими ваҳдатсозе, ки баҳри оғози фаъолияти  иҷлосия мусоидат намуд, ин маҳз эътирофи мушкилоти сиёсӣ буд. 
Омили муҳими эътирофи мушкилӣ ҷонибҳоро маҷбур мекард то дар роҳи расидан ба мақсади ниҳоӣ манфиатҳои умумидавлатӣ ва умумимиллиро дар ҷойи аввал гузоранд. Дар натиҷа муттаҳидӣ, ҳамдилӣ, бахшиш, гузашт, эҳтироми ҳамдигарӣ, новобаста ба гуногунии ақида, мавқеъ ва манфиат арзишҳое қабул гаштанд, ки самаранокии кори ин рӯйдоди муҳимро таъмин намуданд.
Омили дуюми ваҳдатсоз ин бартараф намудани монеаҳои иҷтимоию равонӣ ва сиёсӣ дар раванди баррасии масъалаҳо буд. Иҷлосияи ХVI дар шароити ниҳоят вазнини буҳронӣ мегузашт ва хоҳу нохоҳ ин ҳолат таъсири худро ба рафти он мерасонд. Зеро иштирокчиёни иҷлосия ҳамчун ифодакунандаи манфиатҳои гурӯҳҳои муайяни аҳолӣ вазифадор буданд, то дар ин шароити мушкил аз онҳо дифоъ намоянд.
Дар баробари ин монеаҳои иҷтимоию равонӣ ва сиёсӣ дар низоми мавҷудаи муносибатҳо зиёд буданд, ки баҳри муҳокимаи масъалаҳо монеа эҷод мекарданд. Дар ин роҳ баррасии озод ва кушодаи масъалаҳо баҳри аз байн бурдани нофаҳмиҳо мусоидат намуд. Яъне, ҳар як вакил имконият дошт мавқеи шахсии худро вобаста ба масъалаҳои баррасишаванда дошта бошад.
Омили дигар ин дарёфти манфиати умумӣ дар ҳалли бечунучарои буҳрони мавҷудаи ҳокимият буд. Буҳрони ҳокимияти сиёсӣ дар ноқобилии он вобаста ба масъалаҳои идоракунии самаранок, аз байн рафтани низом ва назорат дар иҷрои уҳдадориҳои қонунӣ, эътироф нагардидан аз ҷониби аҳолӣ, таъмин карда натавонистани волоияти қонун ва амнияти шаҳрвандон таҷассум ёфта, ҷомеаро ба вартаи ногузири ҳалокат наздик карда буд.
Яке аз омилҳои муҳими дигаре, ки дар роҳи ба ваҳдат овардани ҷомеа мусоидат намуда, баҳри ташаккули марҳилаи сифатан нави муносибатҳои сиёсӣ дар кишвари мо замина гузошт, ин ташаккули ғояи сулҳ ва дасткашӣ аз зӯроварӣ ба хотири таъмини ҳастии давлат буд. Гузашти марҳилаи муайяни вақт, таҳлилу омӯзиши таҷрибаи таърихӣ ва воқеияти имрӯза собит месозад, ки дар шароите, ки нафрату бадбинӣ ва кинаю хусумат дар ҷомеа чуқур реша давонда буданд, пайдоиш ва ташаккули ғояи сулҳ, пеш аз ҳама, нишонаи хиради азалии Пешвои миллат буд, ки дар чунин шароити ҳассос аз гузашту авф сухан гуфта, ҷомеаро ба ваҳдату даст кашидан аз зӯроварӣ даъват менамуд. Барои баъзе гурӯҳҳои иҷтимоии вобаста ба хусусияти вазъ ташаккулёфта, шунидан ва дарк намудани мафҳуми «бахшишу гузашт» аслан қабул набуд. Лекин вобаста ба ин масъалаи муҳими ҳаётӣ қотеъона изҳори ақида намудани Роҳбари сиёсии кишвар ба мавҷудияти духӯрагиҳо ва номуайяниҳо хотима гузошта, мавқеи башардӯстона ва сулҳҷӯёнаи Ҳукумати навтаъсисро дақиқ муайян намуд.
Изҳороти Раиси тозаинтихоби Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки «ман кори худро аз сулҳ оғоз мекунам» буд, ифодагари иродаи сиёсӣ ва шуҷоатмандона дасти оштӣ дароз кардани шахсияти таърихие буд, ки тавассути ин тадбир гардиши ҷиддиро дар ҷараёни умумии равандҳои сиёсии вақт  ба амал овард.
Пайдоиши ғояи сулҳ ва мунтазам ба идеологияи пурқуввати муттаҳидкунанда мубаддал гаштани он хизмати таърихии Пешвои миллат аст, ки имрӯз вақт тақдирсоз будани ин амалро собит намуд. Ғояи сулҳ, ки аввалин маротиба дар сатҳи баланд дар ин иҷлосия садо дода буд, заминаи асосии назарияи ягонаи ваҳдати миллӣ гардид, ки ҳамчун таҷассумкунандаи арзишҳо, принципҳо ва ормонҳо миллати моро ба суботу амнияти комил расонд.
Баргардондани гурезаҳо низ яке аз омилҳои муҳими таъминкунандаи ваҳдат ва ягонагии миллати тоҷик маҳсуб меёфт. Маҳз аз ҳамин сабаб Раиси Шӯрои Олии мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон изҳор намуда буд, ки «… то як тоҷик берун аз Ватан қарор дорад, ман худамро ором ҳис карда наметавонам» ва ин бори дигар собит месохт, ки тоҷик дигар бедавлату бесоҳиб нест ва фақат худи ӯ қодир аст ватанашро обод намояд. Таъмини сарҷамъии воқеии миллат ҳам яке аз вазифаҳои асосии ҳокимият ба шумор рафта, эътирофи мардум ба сифати сарчашмаи асосии ҳокимият яке аз нишонаҳои принсипи демократие буд, ки Раиси Шӯрои Олии кишвар дар ин иҷлосия эълон дошта буд.
Маълум аст, ки идоракунии самаранок дар ҳама давру замон, пеш аз ҳама, аз фаъолияти сарвар вобастагии ҷиддӣ дорад. Вобаста ба ин, дар шароити мушкили низоӣ идора кардани ҳокимият, ба корандозии механизмҳои фалаҷшудаи он, ташаккули фазои ҳамдигарфаҳмӣ, таъмини ваҳдату якдилӣ, мутақоид намудани ҷонибҳои даргир ба дасткашӣ аз силоҳ, ҷамъ овардани онҳо гирди мизи гуфтушунид ва роҳандозии стратегияи ҷадиди фаъолият дар шароити ҷангӣ аз сарвари сиёсӣ шуҷоат, нотарсӣ, қотеият, азхудгузарӣ, масъулият ва кордониро тақозо менамуд. Ин ҳама хислатҳо, ки метавонистанд самаранокии идоракуниро дар вазъи мушкили сиёсӣ таъмин намоянд, дар симои шахсияти бузурги таърихӣ Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таҷассуми худро ёфта буданд. Маҳз натиҷаи талошҳо ва кӯшишҳои Пешвои миллат буд, ки дар кишвар ниҳоди нави сарварӣ ташаккул ёфта, ба ҷомеаи ҷаҳонӣ нишон дод, ки дар роҳи ҳалли низоъ на танҳо стратегияҳои «ғалаба» ва «мағлубият», балки «гузашт» - у «созиш» низ мавҷуданд, ки татбиқи онҳо метавонанд муваффақияти бештаре дошта бошанд.
Таҳлили омилҳои ваҳдатсози Иҷлосияи ХVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон нишон медиҳанд, ки эътирофи мушкилоти сиёсӣ, татбиқи стратегияи тағйирпазирии вазъият, бартараф намудани монеаҳои иҷтимоию равонӣ ва сиёсӣ дар раванди баррасии масъалаҳо, ташаккули ғояи сулҳ ва дасткашӣ аз зӯроварӣ ба хотири таъмини ҳастии давлат, мушаххас намудани афзалиятҳо дар роҳи расидан ба субот, тасдиқи рамзҳои давлатдорӣ, тағйироти сохторӣ дар идоракунии давлатӣ, муаррифии кишвар ҳамчун субъекти мустақили муносибатҳои байналмилалӣ, устуворшавии ҳокимияти сиёсӣ ва ба даст овардани боварӣ дар шароити мушкили буҳронӣ дастовардҳои муҳиму давлатсози ин рӯйдоди муҳими таърихӣ буд, ки марҳилаи навро дар пойдории давлати миллӣ оғоз бахшид.
Махфират ХИДИРЗОДА,
муовини раиси вилояти Хатлон


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 15.11.2017    №: 233    Мутолиа карданд: 771

18.01.2019


Таҳдидҳои асосӣ ба иқтисоди ҷаҳонӣ номбар шуданд

Гумонбари омодасозии ҳамла ба Қасри сафед ба даст афтод

Дар Чин қаллобонро барои фиреб ҳабси абад карданд

29 миллион сом зарари собиқадорони сохта

Ҷаҳон дар як сатр

17.01.2019


Тамдиди шартномаи ФФТ бо "Сомон Эйр"

60 ДАРАҶА ХУНУКӢ ВА ДАВИ 50 - КИЛОМЕТРАИ ЭКСТРЕМАЛИ МОЛДАВӢ

16.01.2019


Пирӯзии мунтахаби Тоҷикистон бар Эрон

ҶАҲОН ДАР ЯК САТР

Роҳандозии моратории дусола дар Тоҷикистон

Нақшаи Brexit дар парламенти Британия рад карда шуд

Кремл роҳи ҳалли буҳрони Украинаро пешниҳод намуд

Ифтитоҳи онлайн-донишгоҳ барои гурезаҳо дар Италия

15.01.2019


Ҷаласаи ҷамъбастӣ таҳти раёсати муовини Сарвазири мамлакат

Вохӯрии Сироҷиддин Муҳриддин бо Абдулазиз Комилов

Ёдгор Файзов: «Соли 2018 соли таҳкими волоияти қонун дар Бадахшон буд»

ХУҶАНД. 1548 медали варзишгарон дар як сол

ҶАҲОН ДАР ЯК САТР

Созишномаи сулҳ – мавзӯи асосии мулоқоти Путин ва Абэ хоҳад шуд

Савдои хориҷии Чин соли 2018 натиҷаи рекордӣ нишон дод

Дар Алмаато гурӯҳи хориҷиёни террорист боздошт шуд

То соли 2024 аҳолии Қирғизистон бо оби ошомиданӣ пурра таъмин мешавад

10.01.2019


Дар Саразм осорхона ва меҳмонхонаи замонавӣ бунёд мешаванд

Вохӯрии Парвиз Давлатзода бо Владимир Норов

Ҷаласаи Шӯрои кор бо ҷавонон

“ГАНҶИ СУХАН” – маҳфили адибпарвар

РӮШОН. Ифтитоҳи маркази дуошёнаи савдо

Муҳаммад Салоҳ – беҳтарин футболбози Африқо

ҶАҲОН ДАР ЯК САТР

Самарқанд мизбони нахустмулоқоти «Ҳиндустон – Осиёи Марказӣ»

Баргардондани 47 шаҳрванди Қазоқистон аз Сурия

Остона ба гузарондани Ҳамоиши ҷаҳонии туризми шаҳрӣ омодагӣ мегирад

Дар Беларус бори нахуст ҳукми қатл содир шуд

09.01.2019


Таҷлили 110 - солагии аллома Бобоҷон Ғафуров


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед