logo

фарҳанг

ЗИҲӢ, ЭЙ САРВАРИ НАВРӮЗБОТИН!

Наврӯзу адабиёт азалан тавъаманд - Наврӯзи аҷдодӣ асрҳои аср илҳомбахшу рӯҳафзои адибон будааст ва  адибон садсолаҳо ин ганҷинаи пурбаҳои маънавиро дар сурудаҳояшон зинда нигоҳ доштаву то ба имрӯз расондаанд. Лекин асли ҳақиқат ин аст, ки Наврӯз маҳз дар замони Истиқлолияти давлатӣ ва аз шарофати сиёсати миллатдӯстонаву фарҳангпарваронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон воқеан эҳё гардид ва бо ҳама рангҳои рангинкамони айёми баҳорон ҷилвагар шуд. Чунки Наврӯз худ ҳам моҳиятан истиқлолият аст, истиқлолияти маънавие, ки дар сармоҳои тӯлониву дарозои зулмонии таърих халқи моро барҷо нигоҳ дошт ва барпову болодаст то истиқлолияти воқеии сиёсиаш оварда расонд.
Наврӯзи мо садсолаҳо буд рамзи истиқлоли мо,
Сарсабзии мо, бахти мо, гулхандаи иқболи мо,
Наврӯз моро менамуд озод аз ҳар бандагӣ,
Пайваста меовард бор озодагӣ, пояндагӣ.

Наврӯзу истиқлолият моро ду ҳаммаъно шуданд,
Ин ду ҷаҳонӣ ҷашни мо дар ҷону дилҳо ҷо шуданд,
Хуршеди наврӯзӣ бувад тобон дар ин мулки куҳан,
Хуршеди истиқлолият поянда дар авҷи Ватан!

Ин пайвандро ба мо маҳз Пешвои миллат талқин карданд, руҷӯи амиқ ба таърихи Ватанамон, ба гузаштаи пурфоҷиаву пурифтихори миллатро ёд доданд, суннатҳои зиндагисози Наврӯзи ниёгон – озодиву озодагӣ, бунёдкориву созандагӣ ва, бар рағми сардиҳои асливу маҷозии ҳаёт, дилгармӣ ва сарсабзиву шукуфоиро дар ҳастии ҳар нафари мо ҷо намуданд.
Бисёр рамзист, ки Ҷаноби Олӣ ҳар сол маҳз дар арафаи Наврӯз зиёиён, аз ҷумла шоиру нависандагонро ба ҳузур мепазиранд, розу ниёзашонро мешунаванд, ба ҷодаи пайванди бештари маънавиёт бо ҳаёт ҳидоят мекунанд. Аз шарофати ҳамин мулоқотҳо буд, ки барои нашри садҳо китоби адибон имконият фароҳам омад, нашрияҳои Иттифоқи нависандагон дастгирӣ ёфтанд, ба таҳкими пояҳои маънавии адабиётамон таваҷҷуҳ зоҳир шуд. Суханони самимонаи Пешво – «Ман шоиронро дӯст медорам!», ки низ дар ҳамин гуна як мулоқоти сатҳи ҷаҳониашон – Ҳамоиши байналмилалии адибони ҳавзаи Наврӯз иброз доштанд, бори дигар наврӯзтинативу баҳороиниашонро бозгӯ кард. Дар он ҳарфҳои заминиву замонӣ заррае муболиға набуд, чунки Ҷаноби Олӣ худ беш аз ҳар касе халқи хешро, Ватани хешро аз дилу ҷон дӯст медоранд ва адибон як ҷузъи ҷонпайванди ҳамин халқу Ватананд, ки бо нахли пурбори қалами хеш боғи маънавиёти Ватанро сарсабз медоранд, бо хиштҳои тиллоии ҳарфу сухан кошонаҳои маънавӣ бунёд мекунанд, бо кафшери сӯзони бовару эътиқод дилҳоро пайванд ва ҳастии маънавии халқро бегазанд месозанд. Дар ин роҳ офаридаҳои пурифтихори Пешвои миллат аз таъриху забону адабиёти Ватан чароғи ҳидояти аҳли адаб ҳастанду хоҳанд буд.
Дар масъалаи арзишҳои маънавии халқамон низ аъзои фаъоли Иттифоқи нависандагон самимона ҷонибдори Сарвари давлатанд ва, алорағми баҳсҳои иғвогаронаву ҳангомахоҳона ва бемасъулиятонаи гурӯҳе, қотеона бар онанд, ки ин қаламрави муқаддас Тоҷикистон, ин мардуми сарбаланду арҷманд тоҷик, ин забони нобу пок тоҷикӣ, ин алифбои заминиву замонӣ саводбахши воқеии наслҳои дирӯзу имрӯз ва фардои миллат, Айнии бузург айни тимсоли ормонҳои халқи моянд ва ба қадри имкон ба ҳар қасди ғаразноку нопок ба ин муқаддасоти маънавии миллатамон барҷову бодалел посух гуфтаанду хоҳанд гуфт.    
Имсол ҳам Ҷаноби Олӣ дар арафаи Наврӯзи дилафрӯзу кинасӯз ба ҳамагон сабақе безавол ва ба аҳли дил ҳадияе бемисол доданд. Мо ҳанӯз таҳти таассуроти амиқи мулоқоти деринтизору таърихии он кас бо сарвари ҳамсоякишвари аз ҳар ҷиҳат қаринамон ҳастем. Ва бисёр ифтихормандем, ки Сарвари давлатамон ва Сарвари Ҷумҳурии Ӯзбекистон дар қатори омилҳои пурзӯри офарандаи ваҳдати халқҳоямон адабиётро зикр намуданд ва аз адибони машҳури ваҳдатофаринамону осори ҷовидонашон ёд оварданд. Адибони имрӯз ҳам, ба қадри имкону тавон, анъанаи он бузургмардонро идома медиҳанд ва Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон робитаҳои созандаи адабӣ ва табодули таҷрибаи адабиву осори адабиётро, аз ҷумла тавассути Маркази тарҷумаи бадеӣ, ки бо ибтикору дастури Президенти муҳтарам таъсис ёфтааст, амалӣ хоҳад кард.
Чанд рӯз пеш гурӯҳе, ки шомили намояндагони аҳли адаб ҳам буд, сафари Роғун дошт. Моро бори дигар хираду хаёли онҳое, ки он лоиҳаи бемонандро офаридаанд, корномаву диловарии бинокорон ва шаҳомату вусъати бемисли сохтмон ба ҳайрат овард, вале ҳазорон бор беш аз ин мафтуни дарку эҳсос, ҷасорату матонат, азми пайвастаи бунёдкорӣ ва халқпарвариву ватандӯстии бузургмарде шудем, ки зарурати он сохтмони беназирро сари вақт эҳсос намуд, ҳазорон банду монеаҳоро собирона бартараф кард, дунёро итминон ва халқи худро имкону тавон бахшида, ба он ҷисми афсурдаву пажмурда рӯҳи тоза  дамид. Он бузургмарди фарохандешу фарохназар Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонанд ва мо, аҳли адаб, амалӣ гаштани орзуи бузурги худашону тамоми мардуми кишвар - сари вақт фурӯзон шудану ҷовидон дурахшон мондани Офтоби нави маҷозии Ватан – Неругоҳи барқи обии Роғунро самимона барояшон орзу мекунем!
Маҳз сабақи бузурги Пешвои миллат аст, ки Наврӯз фақат сабзаву гулу чакану суманак нест, Наврӯз, пеш аз ҳама, маънавиёт аст, шеър аст, адабиёт аст, ҳамияту одамият аст, покиву полудагии дилҳову манзилҳост, арҷгузории Ватану ҳамватанон аст, посдории самимонаи миллату давлати худ аст, сарсабзиҳову шукуфоиҳои маънавист. Маҳз ҳамин ҳикмату ҳимматро бори дигар талқин кард мулоқоти навбатии Пешвои миллат бо зиёиён, ки посдорони асосии ин арзишҳоянд.
Ҳикмати маъруфе ҳаст, ки «кишвари кӯчакро сарвари бузург мебояд».  Сарвари давлату миллати мо бо паҳнои дарку эҳсос, вусъати ҷасорату матонат, пайванди нияту амалҳои нек ва самимияти меҳру муҳаббат Тоҷикистони кӯчакамонро як ҷаҳон кардаанд ва акнун мебояд гуфт, ки «Кишвари бузургро Сарвари бузург месозад!». Сарваре, ки аз дилу ҷон сарзаминашро чун баҳористон шукуфонидан мехоҳад, ҳар гӯшаи диёрашро наврӯзгоҳ кардан мехоҳад, халқашро сазовори зиндагии шоистаи инсон ва сабзҷону ҷовидон дидан мехоҳад.
Зиҳӣ чунин кишвари баҳороин!
Зиҳӣ чунин Сарвари Наврӯзботин!
Низом ҚОСИМ,
раиси Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 28.03.2018    №: 61    Мутолиа карданд: 207

19.09.2018


ТОҶИКИСТОН ВА ӮЗБЕКИСТОН. Аввалин тамринҳои муштараки низомӣ

Таъсиси 57 корхонаи нав

Намоиши дастовардҳо ба муносибати Рӯзи шаҳри Хуҷанд

Зуҳро Саидова – соҳиби шоҳҷоиза

Таҳаммул аз амалҳои террористӣ норавост

Баргузории ҳамоиши маъмурони роҳи оҳани кишварҳои СҲШ дар Ӯзбекистон

Дар Ироқ 27 ҳазор нафар аз об заҳролуд гашт

Тӯли 40 соли ислоҳот дар Чин ҷои кор 346 дарсад афзуд

Остона ҳамоиши ҳаштуми глобалии туризми шаҳриро пазироӣ мекунад

Ҷаҳон дар як сатр

18.09.2018


САМБО. Дурахши варзишгари навраси тоҷик дар Аврупо

Иди асал дар Душанбе

КӮЛОБ. Боз ду меҳмонхонаи нав ба истифода дода шуд

Ҷаҳон дар як сатр

ӮЗБЕКИСТОН. Оғози машқҳои низомии муштарак

Теъдоди қурбонии тӯфони «Мангхут» аз 60 нафар гузашт

Дифои Вазорати ҳуқуқи инсони Покистон аз ҳуқуқи занҳо

Таҳсили фосилавӣ ба ҳар хонандаи ҷопонӣ дастрас шуд

Дар Остона ба хариди партов шурӯъ карданд

17.09.2018


НОҲИЯИ РӮШОН. Сарҳадбонон соҳиби бинои наву замонавӣ шуданд

Баргузории фестивали шаҳрии эҷодиёти кӯдакон

“КӮКНОР-2018”. Мусодираи беш аз 550 килограмм маводи нашъаовар дар Хатлон

ФУТБОЛ. "Хуҷанд" ба пеш баромад

11.09.2018


ДУШАНБЕ МИЗБОНИ СОҲИБКОРОНИ ҶАҲОН

ДЕВАШТИЧ. БУНЁДКОРИҲОИ НОҲИЯ НАМУНАИ ИБРАТАНД

МАРЗ. Боздошти қочоқбарон

КӮЛОБ. ИФТИТОҲИ БОҒЧАИ НАВ

05.09.2018


БӮСТОН. Бунёди чор иншооти нав

ФУТБОЛ. Дар Тоҷикистон мусобиқаҳои байналмилалӣ доир мегарданд

Ориф Алвӣ 13-умин президенти Покистон интихоб гашт

Дар Арабистони Саудӣ барои маводи тахрибӣ дар интернет зиндонӣ мекунанд

Дар Гуҷарат сохтмони баландтарин ҳайкали дунё анҷом меёбад

Ҳиндустон барномаи нави кайҳониро амалӣ месозад

04.09.2018


Боздиди Сарвазири мамлакат аз иншооти гармидиҳии шаҳри Душанбе


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед