logo

сиёсат

ПЕШВОИ АЗХУДГУЗАШТА

26 март дар ҷаласаи Ҳукумати мамлакат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон супориш доданд, ки рӯзи 27 март обуҳавошиносон борони шиддатнокро пешгӯӣ кардаанд ва бинобар ин, сафари корӣ ба шаҳру навоҳии вилояти Суғд, ки бояд аз шаҳри Панҷакент оғоз гардад, аз 27 ба 28 март гузаронда шавад. Зеро бегоҳии 27 март дар варзишгоҳи Панҷакент чорабинии ҷашнӣ ба муносибати Наврӯз ба нақша гирифта шудааст ва мардум зери борон монда, азоб кашиданашон мумкин аст.
Дар ҳақиқат, шабона ва рӯзи 27 – ум дар аксари шаҳру ноҳияҳо, аз ҷумла дар Панҷакент борони зиёд борид ва мардум, хусусан кишоварзон, онро фоли нек донистанд. Чунки баъди зимистони камбориш ҳар як қатраи борон барои замин ғанимат буд. Роҳбари давлат дар фасли зимистон қариб ҳар рӯз бо раисони шаҳру навоҳии гуногун доир ба вазъи ҳаво ва чигунагии захираи барф суҳбати телефонӣ анҷом медоданд ва ҳатто нахустин бор дар моҳи феврал супориш доданд, ки пойгоҳҳои обкаширо фаъол гардонда, обмонии заминҳоро оғоз кунанд.
Яъне, тамоми аломатҳои хушксоливу талаф шудани заҳмати марди деҳқон яқину возеҳ ба мушоҳида мерасиданд. Бинобар ин, дар оғози моҳи март ва рӯзҳои омодагӣ ба Ҷашни Наврӯз боридани борон дар аксари шаҳру навоҳӣ ва барф дар баландиҳои  навоҳии тобеи ҷумҳурӣ, бахусус дар Сангвор, Лахш, Тоҷикобод ва Нурободу Рашт, ки ҳавзаи ташаккули захираи об барои обанбори Норак низ мебошанд, боиси хурсандии кишоварзон шуд ва ҳам аз ин марҳамати табиат хотири Роҳбари давлат хеле осуда гардид.
Баргардем ба қиссаи сафари Панҷакент.
Парвоз субҳи 28-ум, соати ҳашт ба нақша гирифта шуд ва ду чархболи ширкати «Тоҷик-Эйр» ва ду чархболи эҳтиётии низомӣ омодаи парвоз буданд. Вале боридани борон дар Душанбе авҷ гирифт ва эҳтимоли фаромадани туман дар масири парвоз аз тарафи ағбаи Анзоб зиёд буд.
Тибқи барнома маросими истиқбол ва оғози боздид дар шаҳри Панҷакент мебоист соати ҳашту ним баргузор гардад. Соат аз ҳашт чанд дақиқа гузашта буд, ки дастур шуд, то ду чархболи низомӣ пештар парвоз кунанду вазъи ағбаро дида, хабар диҳанд ва худ дар ноҳияи Айнӣ ё шаҳри Панҷакент интизори омадани Ҷаноби Олӣ бошанд.
Соати расо нуҳ хабар омад, ки вазъи ҳавои ағба мусоид аст, чархболи якум бо Пешвои миллат ва чархболи дуюм, ки дар он нависандаи ин сатрҳо ва чанд нафар муҳофиз ҷой гирифта будем, яке паси дигар парвоз карданд.
Тақрибан сиву панҷ дақиқа парвоз кардем ва ҳар замон аз шишаи чархбол берунро нигоҳ мекардам, ки деҳаҳои Айнӣ ва Панҷакентро тамошо кунам, то дар фасли баҳор чи қадар зебову дилрабову гулпӯш шуда бошанд. Лекин фақат деворҳои сангии кӯҳҳо ва кӯҳҳои пурбарф, ҷо-ҷое ҳам пораҳои парокандаи абрро медидаму халос. Ҳол он ки мо дар зарфи сӣ дақиқа бояд ба фурудгоҳи Панҷакент мерасидем. Мо дар иҳотаи кадом кӯҳҳо ҳастем, маълум набуд.
Дар ҳамин ҳолат бори дигар ба берун нигаристам, ки чархболи якум болотар аз мо қарор дорад ва атрофро пардаи сафеди ширгун ё беҳтар гӯям, абри монанд ба рӯшноии субҳи дамидаистода фаро гирифта истодааст ва ҳамагӣ чанд лаҳза баъд ҳамон кӯҳу шахҳоро низ аз назарҳо нопадид гардонд.
Шояд аз чархболи боло дастур шуд, ки бояд якбора хеле баланд бароем, то масири парвоз равшантар дида шавад. Ҳарчанд ки тибқи гуфтаи мутахассисон якбора иртифоъ гирифтан ё аз меъёри муқаррарӣ баланд баромадан барои чархбол хатари ҷиддии техникӣ дорад.
Баъди боло баромадан маълум шуд, ки мо дар болои мавзеи Майхӯра қарор дорем ва аз чор тараф дар муҳосираи туман мондаем. Яъне, дар зарфи сиву панҷ дақиқа мо ба ҷои расидан ба Панҷакент дар болои Майхӯра давр задаем ва роҳ ҷустаем.
Баъди дар як ҳавзаи бисёр танг хеле давр задан чархболҳо оҳиста-оҳиста ба пастравӣ оғоз карданд ва дар канори дарёчаи шӯх ва пур аз лойи баҳорӣ – яке дар тарафи рост, дигаре дар канори чап, дар ду майдончае, ки аз ноилоҷӣ барои нишастан пайдо кардаанд, фуруд омаданд.
Майдончаҳои нишаст тақрибан як километр поёнтар аз шоҳроҳи Душанбе - Чанак дар чуқурӣ - ҷое, ки дар давраҳои гузашта барои нигоҳубини роҳ таъйин шуда будааст, ҷойгир буданд. Дар канораи майдонҳо як – ду бинои хурди куҳнаву фарсудаи чӯбиву лойӣ қарор дошт, ки ҳанӯз ҳам барои коргарони масъули нигоҳдории шоҳроҳ ҳамчун паноҳгоҳ хизмат мекардааст.
Оҳиста - оҳиста чил – панҷоҳ метр дуртар аз чархболи якум ҳафт – ҳашт нафар, ки кормандони роҳ ва яқин сокинони деҳоти Зиддӣ буданд, ҷамъ шуданд ва ҳайрон – ҳайрон ба сӯи чархболе, ки дараш кушода буд, менигаристанд ва намедонистанд, ки дар дохили он кӣ нишастааст. Эҳтимол пай бурданд, чунки дар атрофи чархбол се - чор нафар муҳофизон, вале бе либоси ҳарбӣ давр мезаданд.
Ҳамин вақт аз боло як зани калонсоле, ки аҷаб не барои роҳдорон хӯрок мепухт ва мумкин модари яке аз онҳо буд, бошитоб омаду пас гашт ва баъди чанд лаҳзаи дигар як чойнак чой бо ду пиёла ва ду нони гандумӣ – яке бисёр калон, мисли гирдача ва дигаре маъмулӣ ба назди чархбол оварданд ва модар бо дили ҳамеша огоҳу ҳассоси худ, аллакай, ҳис карда буд, ки дар чархбол Пешвои миллат нишастаанд ва аз хурсандӣ болову поён медавид.
Ҳаво хеле сард буд, барфу борон омехта мерехт. Либоси ҳамаи мо сабук буд, зеро чунин пешомадро намедонистем. Пиёлаи чойи модар дар чунин лаҳза хеле саривақтӣ буд…
Пас аз чанд дақиқа аввал мошини раиси ноҳияи Варзоб ва баъдан ду мошини дигаре, ки нисбатан куҳна буданд, ба назди чархболи якум ҳозир шуданд. Маълум шуд, ки Пешвои миллат қарор кардаанд қисми дигари роҳро бо мошин раванд.
Яъне мисли даҳҳо бори дигар аз роҳ ва нияту раъйи худ нагаштанд ва тасмим гирифтанд, ки дер бошад ҳам, ба назди мардуми чашминтизор раванд. Дар ҳоле ки метавонистанд мулоқотро ба рӯзи дигар гузоранд ё супориш диҳанд, ки роҳбарони вилоят ва шаҳр хурсандии наврӯзии мардумро бо иштироки шахсони масъуле, ки аллакай аз пойтахт ба Панҷакент рафта буданд, баргузор намоянд. Лекин, бояд гӯям, ки чунин рафтор ба Пешвои миллати мо умуман бегона аст. Ҷаноби Олӣ ҳаргиз мардумеро, ки дар интизори омадани Пешвои маҳбуби худ ҷамъ омадаанду омодагӣ гирифтаанд, ноумед намекунанд.
Ба атрофиён, шахсони масъул таъкид мекунанд, ки мардум мунтазири мо ҳастанд, набояд дер кунем ва ҳар замон ба соат менигаранд ё соатро мепурсанд. Ҳарчанд ки бидуни соат ҳам вақтро дақиқ медонанд, гузашти онро гӯё ҳис мекунанд ва фикр мекунӣ, ки ҳар қадам чанд сония қадр дорад, ҳанӯз аз даврони ҷавонӣ ҳисоб кардаанд.
Бори дигар мегӯям, ки Ҷаноби Олӣ ҳеҷ гоҳ аз роҳу раъйи худ нагаштаанд, чунки ҳар иқдомро қаблан дурудароз ва ҳамаҷониба фикр мекунанд. Масалан, қабули қарор доир ба бунёди роҳи оҳани Қӯрғонтеппа - Кӯлоб дар рӯзҳое, ки имкониятҳои буҷет ниҳоят маҳдуд ва ҳатто тамоман ночиз буданд, барои бисёр роҳбарону мутахассисон ғайриинтизор ва ногаҳонӣ буд. Ҳатто баъзеҳо ин лоиҳаро чандон зарур намешумурданд. Лекин бо иродаи Ҷаноби Олӣ ин кори бузург анҷом ёфт ва чанд сол баъд зарурати он барои хурду бузурги Тоҷикистон исбот шуд.
Бунёди нақбҳои «Истиқлол», «Озодӣ», «Хатлон» ва баъдан «Шаҳристон», ки бисёриҳо ба амалӣ шудани онҳо бовар надоштанд, маҳз ба шарофати иродаи қавӣ, азми қатъӣ ва ҷасорату ҳиммати баланди Пешвои миллат анҷом ёфтанд. Ба дурустии ин байти машҳур ман дар фаъолияти ҳаррӯзаи Ҷанобӣ Олӣ даҳҳо бор бовар кардаам:
Ҳиммат баланд дор, ки мардони рӯзгор,
Ҳар ҷо расидаанд, зи ҳиммат расидаанд.
Мошинҳои мо ба роҳ баромаданд. Шоҳроҳро набаста буданд ва ҳамаи воситаҳои нақлиёт – ҳам аз тарафи пойтахт ва ҳам ба сӯи он  - ҳаракати худро идома медоданд, хусусан мошинҳои боркаш ва фургонҳои пурбор зиёд буданд.
Тақрибан баъди чил дақиқа ба фурудгоҳи ноҳияи Айнӣ, ки дар шафати шоҳроҳ воқеъ мебошад, расидем. Он ҷо ду чархболи низомӣ интизори мо буданд. Ҷаноби Олӣ фармуданд, ки ман ба чархболи якум нишинам, яъне ҳамроҳашон бошам.
Бароям беҳтарин имконият пайдо шуд, ки ваҷоҳати он касро рӯ ба рӯ мушоҳида кунам. Чеҳра ва табъи Пешвои миллат мисли даҳҳо боре, ки тайи солҳои зиёд дар лаҳзаҳои ҳассосу душвор ва ҳатто хатарнок мушоҳида кардаам, ором буд ва ҳатто хушҳолу болидарӯҳ буданд, гӯё чизе рух надодаасту парвоз ҳам хуб анҷом ёфтааст.
Хуб медонистам, ки ин хушҳолӣ аз дидор бо мардуми чашминтизор буд, ки бояд баъди чанд дақиқа иттифоқ афтад. Вале, чӣ мегӯед, ки парвоз ба самти Панҷакент низ он қадар ҳамвору беташвиш нашуд. Шамоли сахте, ки аз самти муқобили парвоз, яъне аз ғарб мевазид, чархболи моро мисли арғунчаки кӯдакон ба болову поён ва чапу рост алвонҷ медод.
Ба ҳамин аҳвол чархболҳо соати дувоздаҳ ба фурудгоҳи Панҷакент расиданд. Ҳаво офтобиву нарм ва замин тамоман хушк буд ва аз борони зиёди ҳамагӣ чанд соат пеш борида асаре дида намешуд. Одамони зиёд, ки шояд аз соатҳои шаш ё барвақттар интизори Ҷаноби Олӣ буданд, бо хурсандиву рӯҳияи болидаи идона Пешвои муаззами худро истиқбол гирифтанд.
Чаро хурсанд набошанд, ки Роҳбари давлати худро мисли ҳамеша бо шукӯҳу виқори шоҳона, рӯи нурониву мӯи ороста, бо чашмони нурбор ва пур аз шодиву қаноатмандӣ диданд.
Пешвозгирандагон намедонистанд, ки Ҷаноби Олӣ то ба назди онҳо расидан, се - чор соати пуртаҳлукаро паси сар кардаанд. Сабаби дер омадани Пешвои миллатро танҳо раиси вилоят ва чанд нафари дигар медонистанд.
Барномае, ки мебоист соати ҳашту ним оғоз шавад, соати дувоздаҳу чанд дақиқа шурӯъ гардид. Ҷаноби Олӣ аввал фаъолияти хати интиқоли барқи Айнӣ - Панҷакентро ифтитоҳ бахшиданд. Хурсандии сокинони шаҳри Панҷакент ҳадду канор надошт. Зеро, онҳо дар масъалаи таъминот бо барқ то худи ҳамон рӯз танқисӣ мекашиданд.
 Мушкилоти дигари онҳо роҳи нообод буд, ки ду сол пеш бартараф гардид ва имрӯз роҳи Айнӣ - Панҷакент то сарҳади кишвари ҳамсояи Ӯзбекистон яке аз қитъаҳои беҳтарини шоҳроҳҳои тайи солҳои охир бо супориш ва ғамхории Пешвои миллат таҷдиду азнавсозишудаи кишварамон мебошад.
Баъдан, бо ширкати Ҷаноби Олӣ маросими пардабардорӣ аз рӯи муҷассамаи шоири маҳбуб – Лоиқ Шералӣ ва ифтитоҳи Маркази фарҳанги шаҳр бо толори хеле зебову бо услуби бисёр нафис наққошишуда доир гардид, ки дар он Пешвои миллат бо ҳозирон суҳбати бисёр гарму самимӣ анҷом доданд.
Аз ҷумла, чанд байти басо ширину пурмуҳтавои Лоиқро ба таври олӣ маънидод карданд, ки нишонаи завқи баланди шеърфаҳмиву сухансанҷиашон буд:
Дар ҷавони ишқ буду давлати дунё набуд,
Он ҳама бедавлатиҳо хуб давлат будааст.
* * *
Раҳми парвардигори мо омад,
Нури ҳақ бар диёри мо омад….
Ҷанги девонавори мо бигзашт,
Сулҳи деринтизори мо омад.

Сипас, маросими ба истифода супурдани ду иншооти дигар баргузор шуд ва Ҷаноби Олӣ дар яке аз хоҷагиҳои деҳқонӣ ба назди кишоварзон омаданд ва бо онҳо низ як мулоқоти самимӣ анҷом доданд.
Соат ба панҷи бегоҳ наздик мешуд, ки барномаи сафар пурра ба анҷом расид, яъне ягон қисмати он ихтисор нашуд. Вале то ин дам Пешвои азизи мо хӯроки чошт нахӯрда буданд ва ҳангоми боздид аз намоиши маҳсулоту намунаҳои хӯроку нону ҳалвоҳои гуногуни мардуми шаҳр чизе начашиданд. Фақат таъриф карданд, аҳсан хонданд ва маслиҳатҳо доданд.
Ба хонандаи арҷманд росташро мегӯям, ки баъзеи мо – ҳамроҳони Ҷаноби Олӣ аз нону кулчаҳои хушбӯву ҳалвоҳои хушлаззат андак – андак чашидему лашкари саркаши нафсро саркӯб кардем.
Бегоҳ, соати ҳафт, дар варзишгоҳи шаҳр чорабинии наврӯзӣ бояд доир мешуд. Яъне, барои хӯрок хӯрдану андаке истироҳат ва тағйири либос кардани Ҷаноби Олӣ камтар аз ду соат вақт монда буд…
Дар варзишгоҳ зиёда аз даҳ ҳазор нафар, аз ҷумла қариб сӣ нафар меҳмон аз Самарқанд, ҷой гирифта буданд ва тантанаи идона дар вақти муқарраршуда оғоз гардид.
Пешвои миллат дар суханронии худ сокинони вилояти Суғд ва шаҳри бостонии Панҷакентро бо Ҷашни Наврӯз табрик гуфтанд, ба онҳо барои заҳмати софдилона изҳори сипос карданд ва қарори худро доир ба 5500 - солагии Саразм, ки рӯзи 19 март дар мулоқот бо зиёиёни кишвар гуфта буданд, бори дигар эълон доштанд.
Мардум аз суханронӣ ва хусусан, аз тасмими доир ба Саразм гирифтаи Ҷаноби Олӣ, ба таври фавқулода гарму самимӣ истиқбол карданд. Сипас барномаи фарҳангӣ шурӯъ шуд.
Сокинону меҳмононе, ки дар варзишгоҳ ҳузур доштанд, аз ҷумла онҳое, ки аз Самарқанд омада буданд, баробари аҳли санъат рақсу хурсандӣ мекарданд.
Меҳмонони самарқандӣ, алалхусус аз фазои озоду самимона ва шеъру оҳангҳои тоҷикӣ, ба ваҷд омада буданд ва мушоҳида мешуд, ки худро дар диёри дӯстону хешовандонашон бисёр роҳат эҳсос мекунанд…
Барномаи фарҳангӣ ҳам ба охир расид. Муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо хушҳоливу қаноатмандӣ ба кулли ширкаткунандагони он ва сокинони Панҷакент изҳори қадрдониву сипос намуданд. Ин лаҳзаҳо хуб эҳсос мекардам, ки Пешвои миллат ба аҳди қариб дую ним сол пеш ба мардуми Панҷакент додаашон бузургворона вафо карданд ва ҳамчун Президенти мардумӣ бори дигар нисбат ба халқ муҳаббати бепоён доштанашонро собит сохтанд. Зеро 18 октябри соли 2015 сафари Ҷаноби Олӣ ба ноҳияи Айнӣ барои кушодани муҷассама ва мақбараи Нақибхони Туғрал, ифтитоҳи роҳи азнавсозишудаи Айнӣ - Панҷакент ва ба дигар шаҳру навоҳии вилояти Суғд ба нақша гирифта шуда буд.
Субҳи барвақт ҳама дар фурудгоҳи шаҳри Душанбе ҷамъ омадем. Аммо пеш аз парвоз хабар омад, ки ҳаво дар ағбаи Анзоб ҳавои парвоз нест. Қарор шуд, ки ҳаракат бо мошинҳо сурат мегирад.
Ба деҳаи Зосуни ноҳияи Айнӣ – зодгоҳи Туғрал расидем, ки ҳаво он ҷо низ гирифтаву боронӣ ва андаке сард буд. Ҳама бо либоси сабуки расмӣ буданд ва ҳавои тарафи Панҷакент бештар тираву гирифта буд. Яъне, имкони парвоз бо чархболҳо, ки аз қафои мо ба ноҳияи Айнӣ омада буданд, торафт камтар мешуд.
Боз ҳам қарор шуд, ки то мавзеи ифтитоҳи роҳи Панҷакент - Айнӣ бо мошинҳо равем. Баъди ба истифода супурдани роҳ Ҷаноби Олӣ худашон дар сари ҷилав ва дигарҳо аз пас ба сӯи Панҷакент ҳаракат кардем.
Вақте ба як хоҷагии деҳқонӣ, ки боздид аз он ба барнома ворид шуда буд, расидем, оҳиста-оҳиста боридани барф шурӯъ шуд ва замоне ки худро ба зери айвони барои мулоқот омодашуда гирифтем, барф чунон шиддат гирифт, ки мо - дар қатори пеш нишастагон  дар зери барф мондем ва гумон мекардем, ки дасту пой ва гӯшу биниҳоро сармо бурд.
Ҷаноби Олӣ низ, ки аз минбар суханронӣ мекарданд, хеле хунук хӯрда буданд. Дар ин лаҳзаҳо сокинони шаҳр дар варзишгоҳ, ки дар он чорабинии ботантана ба ифтихори кушода шудани роҳи Айнӣ – Панҷакент бояд доир мегардид, ҷамъ шуда, мунтазири Пешвои миллат буданд.
Дар анҷоми мулоқот дар хоҷагии деҳқонӣ, Ҷаноби Олӣ чун диданд, ки боридани барф бештару ҳаво торафт сардтар шуда истодааст, ба масъулони вилоят, шаҳр ва ҳайати ҳамроҳашон дастур доданд, ки ба назди мардуми дар варзишгоҳ ҷамъшуда раванд, аз номи Пешвои миллат узр пурсанд ва ба онҳо расонанд, ки ягон вақти беҳтар ҳатман ба дидори онҳо омада, дар ҳамин варзишгоҳ як суҳбати гарме хоҳанд орост…
 Тавре ки гуфтам, ин базму суҳбати гарм, бо мушкилӣ ва ҳатто хатари муайян ҳам бошад, рӯзи 28 марти соли 2018, яъне баъди ду солу панҷ моҳу даҳ рӯз муяссар шуд ва Пешвои мушкилнописанду худфидои тоҷикон ба аҳди худ вафо карданд.
* * *
Хонандаи азиз! Акнун худатон қазоват кунед: магар мешавад чунин Пешворо, ки барои расидан ба хизмати мардум аз ҳеҷ гуна мушкилот намеҳаросад, баъзан ҳатто ҷони худро ба хатар мегузорад ва тамоми ҳаёти худро вақфи хизмат ба халқ кардааст, яъне намунаи олии мардиву садоқат ба савганди хеш мебошад, дӯст надорӣ, эҳтиромашро ба ҷо наорӣ, ба хотири татбиқи сиёсаташ кӯшиш накунӣ, аз иҷрои дастурҳояш сарпечӣ намоӣ ва дар роҳи хизмат ба ӯ кӯтоҳӣ кунӣ?
Солҳои ҳафтодум, замоне ки дар Институти шарқшиносии Академияи илмҳо кор мекардам, як ҳамкорамон аз сафари тӯлонии хизматӣ аз Эрони шоҳаншоҳӣ баргашта буд ва рӯзе гуфт, ки мардум Ризошоҳи Паҳлавиро барои саъю талош ва хизмати бесобиқааш дар роҳи ободиву рушди кишвар бисёр дӯст медоранд, мепарастанд ва дар ҳаққаш мегӯянд:
Худо аз умри мо кам созаду бар умри Шоҳаншоҳ афзояд…
Ҳамон рӯзе, ки қиссаашро дар боло гуфтам, бори дигар ба садоқату мардонагӣ ва худфидоии Пешвои миллат имон овардам ва ҳарчанд ки даъвои шеъру шоирӣ надорам, ин чор мисраъро навиштам, ки бо ҳамин пораи хоксорона домани суханро кӯтоҳ мекунам:
Азхудгузашта мардӣ, эй Пешвои миллат!
Дар фикри халқ фардӣ, эй Пешвои миллат!
Шаб то ба рӯз сӯзӣ баҳри рифоҳи мардум,
Зеро зи аҳли дардӣ, эй Пешвои миллат!
А. АСАДЗОДА


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 09.04.2018    №: 70    Мутолиа карданд: 2655

19.09.2018


ТОҶИКИСТОН ВА ӮЗБЕКИСТОН. Аввалин тамринҳои муштараки низомӣ

Таъсиси 57 корхонаи нав

Намоиши дастовардҳо ба муносибати Рӯзи шаҳри Хуҷанд

Зуҳро Саидова – соҳиби шоҳҷоиза

Таҳаммул аз амалҳои террористӣ норавост

Баргузории ҳамоиши маъмурони роҳи оҳани кишварҳои СҲШ дар Ӯзбекистон

Дар Ироқ 27 ҳазор нафар аз об заҳролуд гашт

Тӯли 40 соли ислоҳот дар Чин ҷои кор 346 дарсад афзуд

Остона ҳамоиши ҳаштуми глобалии туризми шаҳриро пазироӣ мекунад

Ҷаҳон дар як сатр

18.09.2018


САМБО. Дурахши варзишгари навраси тоҷик дар Аврупо

Иди асал дар Душанбе

КӮЛОБ. Боз ду меҳмонхонаи нав ба истифода дода шуд

Ҷаҳон дар як сатр

ӮЗБЕКИСТОН. Оғози машқҳои низомии муштарак

Теъдоди қурбонии тӯфони «Мангхут» аз 60 нафар гузашт

Дифои Вазорати ҳуқуқи инсони Покистон аз ҳуқуқи занҳо

Таҳсили фосилавӣ ба ҳар хонандаи ҷопонӣ дастрас шуд

Дар Остона ба хариди партов шурӯъ карданд

17.09.2018


НОҲИЯИ РӮШОН. Сарҳадбонон соҳиби бинои наву замонавӣ шуданд

Баргузории фестивали шаҳрии эҷодиёти кӯдакон

“КӮКНОР-2018”. Мусодираи беш аз 550 килограмм маводи нашъаовар дар Хатлон

ФУТБОЛ. "Хуҷанд" ба пеш баромад

11.09.2018


ДУШАНБЕ МИЗБОНИ СОҲИБКОРОНИ ҶАҲОН

ДЕВАШТИЧ. БУНЁДКОРИҲОИ НОҲИЯ НАМУНАИ ИБРАТАНД

МАРЗ. Боздошти қочоқбарон

КӮЛОБ. ИФТИТОҲИ БОҒЧАИ НАВ

05.09.2018


БӮСТОН. Бунёди чор иншооти нав

ФУТБОЛ. Дар Тоҷикистон мусобиқаҳои байналмилалӣ доир мегарданд

Ориф Алвӣ 13-умин президенти Покистон интихоб гашт

Дар Арабистони Саудӣ барои маводи тахрибӣ дар интернет зиндонӣ мекунанд

Дар Гуҷарат сохтмони баландтарин ҳайкали дунё анҷом меёбад

Ҳиндустон барномаи нави кайҳониро амалӣ месозад

04.09.2018


Боздиди Сарвазири мамлакат аз иншооти гармидиҳии шаҳри Душанбе


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед