logo

сиёсат

МУШКИЛЕ НЕСТ, КИ ОСОН НАШАВАД

Бардошт аз вохӯриҳо бо Пешвои миллат

Дар ду мулоқоти Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо сарварони хоҷагиҳои кишоварзӣ ва фаъолони хоҷагии халқ, ки дар ноҳияҳои Темурмалику  Данғара баргузор гардида буданд, иштирок ва аз ин вохӯриҳо таассуроти фаромӯшнашаванда ҳосил кардам. Тасмим гирифтам, ки бояд бардоштҳоямро аз ин вохӯриҳои мондагор ба хонандагони азизи “Ҷумҳурият” расонам. Инҳо андешаҳои шахсеанд, ки умри худро сарфи заҳмат дар риштаҳои гуногуни хоҷагии халқ, бахусус соҳаи кишоварзӣ, намудааст.

Дар меҳвари гуфтугӯ масъалаҳои муҳими имрӯзаи мамлакат оид ба пешрафти  наву тозаи соҳаҳои маънавиёт, саноату кишоварзӣ, махсусан ҳарчи бештар захира кардани маҳсулоти кишоварзӣ ва бо маҳсулоти истеҳсоли худӣ таъмин намудани бозори истеъмолии мамлакат, қарор доштанд. Дар миёни даҳҳо нукоти раҳнамунсозе, ки Сарвари давлат баён доштанд, гуфтаи зеринашон бештар ҳар як шахси баору номуси кишварро ба баланд бардоштани масъулияти шахсӣ дар иҷрои вазифаҳои хидматӣ водор месозад: «Ҳукумати мамлакат ҳифзи амнияти озуқавории кишварро дар қатори ҳадафҳои афзалиятноку стратегии худ қарор дода, барои татбиқи самарабахши он мунтазам талош дорад ва ҳамаи захираву имкониятҳоро ба ин самт сафарбар намудааст».
Ҳар боре ба суханони Сарвари давлат таваҷҷуҳ менамоям, беихтиёр аз худ мепурсам, ки ин шахсияти бемисл чӣ гуна сарчашмаи асосии мушкилиҳоро пайдо карда, ҳамзамон, роҳи ҳалли онҳоро нишон медиҳад. Барои худ хулоса мебарорам, ки  ин ҳама аз зеҳни ғайриодии фитрӣ, истеъдоди худододи аналитикӣ, таҷрибаи ҳосилнамудаи ҳаётӣ дар истеҳсолот, омӯзиши табиати кишвару одамонаш ва даҳҳо ангезаҳои хоси шахсияти давлатсоз бармеоянд. Дар мулоқоти охир, ки Пешвои миллат дар атрофи ҳолати ташвишбори хушксолии бамиёномада гуфтугӯ доштанд, низ дар мавриди вазъи баамаломада дар чарогоҳҳои вилояти Хатлон, ба таври шоиста кор нагирифтани баъзе кишоварзон аз заминҳои кишт, аз гардиши кишоварзӣ берун мондани заминҳои киштбоб, аҳамияти зарурӣ надодан ба захирасозии хӯроки чорво ва дигар  масъалаҳои иқтисодиву иҷтимоӣ суханронӣ намуда, бо як гуфтори оммафаҳм ва дар айни замон дорои пояи устувори илмӣ роҳҳои ҳалли душвориҳоро бо овардани намунаҳо аз гузаштаи хоҷагидорӣ як – як баён намуданд. Чунончи, солҳоеро ба ёд оварданд, ки барои чорво хӯрока комилан намерасид. Ин ба солҳои баъдиҷангӣ (солҳои 50 – уми садсолаи гузашта) тааллуқ дорад. Мардум аз нарасидани хӯроки чорво маҷбур шуданд, ки боми хонаҳои бо қамиш пӯшондашударо канда, ҳамчун хӯроки чорво истифода кунанд. Пас аз гузаштани тангдастиҳо боз хонаҳоро аз нав пӯшонданд, вале нагузоштанд, ки чорво талаф ёбад. Сарвари давлат ин мисолро барои он ёдовар шуданд, ки набояд аз ягон мушкилӣ ҳаросид. Он кас як намунаи дигареро аз хоҷагидории замони шӯравӣ ба хотир оварданд, ки бисёр омӯзанда буда, моро ба шукргузорӣ аз сиёсати давлатамон водор месозад. Дар ҳақиқат, мо - насли калонсол хуб дар ёд дорем, ки дар замони шӯравӣ ба сари ҳар як оила андози ширу гӯшту пашм ва намудҳои дигари андоз бор карда мешуд. Яъне, ҳар як сокини деҳот маҷбур буд, ки ҳар сол ба давлат миқдори муайяни гӯшт, шир (равғани зард), тухм, пашм, пӯст супорад. Боиси шукргузорист, ки чунин андозҳо дар замони мо вуҷуд надоранд.  Имрӯз аҳолӣ аз рӯи  имконият дорои молу ҳоли шахсӣ мебошанд. Касе кор надорад, ки ин ё он шахс чанд сар молу гов дорад ва ҳар як оила озод аст, ки хоҷагии шахсии худро рушду инкишоф диҳад. Шукр, ки ҳоло оилаҳое ҳастанд, ки шумораи молашон аз сад сар ҳам бештар аст ва ин барояшон имкон додааст, ки бо фарзандони худ маҳсулоти ба даст овардаро гардиш дода, ҳамчун фермер ё хоҷагидори муваффақ эътирофи мардум шаванд.
Ман як инсони заминӣ, заҳматкаш, кордону коромӯхтаро аз ноҳияи Данғара мешинохтам, ки дорои сифатҳои олии деҳқонӣ буданд. Он кас акаи Нуриддинанд (ҷояшон ҷаннат бод), ки миллати тоҷик ба некӣ ёдаш мекунад. Акаи Нуриддин аз заминҳои беҳосилу  санги оҳакдор танҳо бо заҳматҳои шабонарӯзӣ ва ҳунару кордонӣ тавонистанд, ки ҳосили баланди зироатҳои кишоварзӣ рӯёнанд. Якҷо бо мардум заҳмат мекашиданд, вале намегузоштанд, ки як ваҷаб замин беҳосил монад. Зиндаёд имкон доштанд, ки аз заминҳои беҳтарину ҳосилхез кор гирифта, пешравии хоҷагии деҳқониашонро таъмин кунанд. Аммо акаи Нуриддин заминҳои беҳосили санглохро гирифта, ба киштзорҳои сарсабз табдил доданд. Ин барои ҳамаи кишоварзон намунаи баланди ибрат аст. Дар ин соли хушксолӣ низ мо бояд аз таҷрибаи акаи Нуриддин барин мардони ҳақиқии саҳро биомӯзем ва соҳаҳои қафомондаро пешрав гардонем. Бале, дар партави тадбири дуруст ҳар мушкил осон мешавад.
Маро зеҳни ғайриодии Пешвои миллат дар ҷаҳоншиносиву инсоншиносӣ, пайванд кардани гузаштаи таърихии миллат бо замони нав, раҳоӣ ёфтан аз анъанаҳои хурофотӣ ва дар марҳилаҳои гуногуни давлатсозӣ барои гузаштан аз монеаҳои табииву сунъӣ дарёфтани тадбирҳои мушаххасу раҳоибахш ҳамеша дар ҳайрат мегузорад.
Ман дар симои муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон шахсияти ҷаҳоншиносу давлатсози беҳамторо мебинам ва фаъолияти рӯзмарраашон дар ҳама соҳаҳои сиёсиву иҷтимоӣ ва иқтисодиву фарҳангӣ баёнгари чунин сифатҳои олӣ мебошанд.
Хушбахтона, дар мамлакати мо соҳае нест, ки аз назари дақиқи Пешвои муаззами миллат берун монда бошад. Муҳимтарин иқдоми Сарвари давлат зина ба зина ҳал намудани масъалаҳои давлатдорӣ ва дар ин замина пешбурди иқтисодиёту иҷтимоиёт ва маърифатнокии мардум мебошад.
Агар имрӯзро бо даҳ соли гузашта муқоиса кунем, дармеёбем, ки дар ин муддати барои давлатдорӣ кӯтоҳ ба кадом дастоварду комёбиҳои чашмрас ноил гардидаем. Ин комёбиҳои азим дар пешравии соҳаҳои кишоварзӣ, аз ҷумла обчакорию боғдорӣ, ободонии шаҳру деҳот, бунёди роҳҳо, шифохонаҳо, марказҳои истироҳатӣ, муассисаҳои маориф ва томактабӣ, манзилҳои истиқоматӣ, иншооти муҳими зиндагисоз ва тадриҷан беҳ шудани зиндагии мардум, бармало эҳсос мешавад.
Мо даштҳои хушку ташналаби Данғараро дар ёд дорем. Ин даштҳои фароху ҳамвор, воқеан ҳам, садсолаҳо интизорӣ мекашиданд, то мушкилкушое пайдо шуда, серобашон кунад. Имрӯз он мушкилкушои деринтизор пайдо шуд. Ба даштҳои беҷон акнун об паёми ҷонро расонд. Гуфтаанд, ки корҳои бузургро мардони бузург уҳда карда метавонанд. Имрӯз ин даштҳо ба таври тасаввурнашаванда обод ва   макони зисту корнамоии мардум шуда истодаанд.  Акнун киштаҳои ин заминҳои садсолаҳо бекорхобида неъмати замони истиқлол  бор меоранд.
Боиси ифтихори ҳар як тоҷик аст, ки имрӯз масъалаи глобалии  обро Сарвари давлати мо аз минбари ҷаҳонӣ бардошта, дар ҷаҳон як ҷунбиши ҷиддии ҳаётбахше эҷод кардааст. Имрӯз ҷаҳон дар шароити  дигаршавии иқлими сайёра қарор дорад, ки он ба сатҳи ҷаҳонии истеҳсоли неъматҳои моддӣ таъсири манфӣ мерасонад. Ин носозгории табиатро дар қаламрави кишварамон, аз ҷумла хоҷагиҳои минтақаи  Кӯлоб, метавон эҳсос кард. Як қатор заминҳои хоҷагии мо низ дар заминҳои сангоб ҷойгир буда, ба оби зиёд эҳтиёҷ доранд. Дар шароити беборишии имсола аллакай, мушкилиҳои зиёде пеш омадаанд. Рӯидани алафҳои табиӣ мисли солҳои пеш нест. Равшан аст, ки ин ҳолат аҳолиро бо мушкилоти зиёди таъмин намудани чорвои ҷамъиятию шахсӣ бо хӯроки табиӣ дучор мегардонад. Дар бисёр кӯҳу пуштаҳо алаф ба дараҷаи даркорӣ сабзиш наёфта, дар аксари заминҳо хушкидааст. Қатъи назар аз ин, дар хоҷагии Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ ҳалли масъалаи таъминоти аҳолӣ бо оби нӯшокӣ, сохтмони ҳаммом, коргоҳи дӯзандагӣ, дастгирии фаъолиятҳои соҳибкорӣ ва дигар масъалаҳои вобаста ба иҷтимоиёт ва беҳсозии зиндагии мардум дар маркази эътибори роҳбарият қарор дорад. Мо ҳоло ба таври ҳашар захираи хӯрокиро ҳам барои чорвои ҷамъиятӣ ва ҳам шахсӣ фаровон менамоем. Чандест, ки дар хоҷагии мо барои расидан ба ин мақсад гурӯҳи ташаббускор амал карда, маъракаи омодасозии хӯроки чорворо “Ҷабҳаи зарбдор” номидаанд. Онҳо дигаронро низ ба ин маъракаи муҳим ҷалб менамоянд, то барои эҳтиёҷоти чорвои шахсии худӣ низ замина ба вуҷуд оранд. Мо, аллакай, як миқдори зарурии хӯроки чорворо ҷамъ овардаем  ва аз ин ҳисоб метавонем ба хоҷагиҳое, ки алафзорашон сӯхта, хушк шудааст, ёрӣ расонем. Ҳоло мо ба зимистон тайёрии ҷиддӣ дида истодаем. Бо ин мақсад, кишти хӯроки чорво дар маркази диққат қарор дорад.
Мо ҳама аз як гиребон сар бароварда, дар атрофи Сарвари давлатамон гирду ҷамъ меоем ва ҳама гуна мушкилиро сарҷамъона ҳал мекунем. Мо мекӯшем, ки имсол низ аз ин вазъи душвор сарбаландона бароем ва ҳамаи дастуру ҳидоятҳои Сарвари давлатро содиқона иҷро намоем.
Абдуҷаббор ЗАРДИЕВ,
Корманди шоистаи Тоҷикистон,
раиси хоҷагии кооперативӣ – тиҷоратии  Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 09.07.2018    №: 134    Мутолиа карданд: 133

21.11.2018


Аз таркиш дар Кобул беш аз 50 нафар ҳалок шуд

Ӯзбекистон нахустин намоишгоҳ-ярмаркаи байналмилалии содиротӣ мегузаронад

Могерини: «Иттиҳоди Аврупо «артиши аврупоӣ» ташкил карданӣ нест»

Табобати гепатити С дар Беларус аз арзонтарин дар Аврупост

Ҷаҳон дар як сатр

ДУШАНБЕ. Таҷлили нахустин ҷашни занони соҳибкор

ДЕВАШТИЧ. Тантанаи Рӯзи Президент

Иштироки мунтахаби футболи бонувон дар CAFA

20.11.2018


СУҒД. Оғози сохтмони раёсати маориф

ЛЕВАКАНТ. Конфронси илмӣ - назариявӣ ба ифтихори Иҷлосияи XVI

"Парасту" дар Тоҷикобод

Сарони кишварҳои Осиёи Марказӣ барои машварат дар Тошканд ҷамъ меоянд

Финляндия ҷонибдори ҳузури Россия дар Шӯрои Аврупо

Вазорати маорифи Афғонистон 30 ҳазор занро ба кор мегирад

Баррасии рушди инклюзивии иқтисоди қитъа дар Гвинея Папуаи Нав

Ҷаҳон дар як сатр

АНВАР ЮНУСОВ СОҲИБИ КАМАРБАНДИ WBF

"СОРО КОМПАНИЯ" ҒОЛИБИ ЛИГАИ КАСБИИ ФУТЗАЛИ ТОҶИКИСТОН

19.11.2018


ДЕВАШТИЧ. Авҷи созандагиҳо дар Ҷамоати деҳоти Яхтан

Артиши Сурия охирин истеҳкоми «ДИ» дар ҷануби кишварро зери назорат гирифт

Дар ҳама минтақаҳои Ӯзбекистон «мактаби президентӣ» месозанд

Роҳандозии барномаи махсуси давлатии ипотекӣ барои дӯзандагони Қирғизистон

Киштии зериобии «Сан Хуан» - ро дар уқёнуси Атлантика ёфтанд

Ҷаҳон дар як сатр

Кулишов: «Марзҳои ИДМ бо таҷҳизоти муосир таъмин карда мешаванд»

Дар Тоҷикистон омӯзгори забони англисӣ барои таблиғи «ДИ» 19 сол гирифт

Қазоқистон мубориза бо машруботро сахттар мекунад

Фоидаи туризм ба кадом шаҳри дунё бештар аст?

Ҷаҳон дар як сатр

"ИСТИҚЛОЛ" бори аввал барои Ҷоми чемпионҳои КФО мубориза хоҳад бурд

Омодагии тими миллӣ ба марҳилаи интихобии Ҷоми ҷаҳон – 2022

УСМОН ТОШЕВ САРМУРАББИИ НАВИ ДАСТАИ МУНТАХАБ

15.11.2018


Ҳамоиш бахшида ба Рӯзи Президент

Нурдинҷон Исмоилов ба Тоҷикистон меояд


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед