logo

фарҳанг

СИНО ВА БЕДОРИИ АФКОРИ МИЛЛӢ

Ибни Сино парчамбардори бедории афкори миллӣ ва бунёдгузори пойдевори илмии ҳазорсолаи мост.
                                                                                                                  Эмомалӣ РАҲМОН
Бо вуҷуди рухдоди ҳодисаҳои пурҷӯшу хурӯш, ки ба ивазшавии доимии ҳокимият оварда мерасонд, инчунин,  тағйири маҷбурии макони зист  Абуалӣ ибни Сино   барои наслҳои баъдӣ миқдори зиёди асарҳои пурарзишро боқӣ гузошт. Аз рӯи гуфтаи Сайид Нафисӣ ӯ 465 асар ба забони арабӣ ва 23 асар ба забони тоҷикӣ навишт. Ибни Сино на танҳо таълимоти мутафаккирони Юнони Қадимро хеле фаъолона истифода бурд  ва рушд бахшид, балки чун олими энсиклопедист барои насли оянда дастовардҳои  муҳими илмии асрҳои миёнаро  оварда расонд. Бо инкишофи таълимот дар бораи табиати одам аввалин маротиба  муҳимият ва заруриёти кӯшиши одамро ба ҷавонмардӣ ва камолот   шарҳ дод.
 Аксарияти  асарҳои Абуалӣ ибни Сино  ҳанӯз ҳангоми  дар қайди ҳаёт буданаш  эътироф гардида буданд.
Садриддин Айнӣ дар бораи ӯ чунин баҳогузорӣ кардааст:
«Абуалӣ ибни Сино   ифтихори халқи тоҷик ва падари табибони ҷаҳон мебошад».
Ибни Сино одамро дар муносибати зич бо муҳити зист ва таъсири омилҳои муҳити беруна ба хотири шифо бахшидан ва тандуруст монданаш омӯхтааст. Таҳқиқи  олим ҷиҳати  ба воситаи ҳаво ва об имкони гузариши мавҷудоти хурд ба организми одам, ки сабабгори пайдоиши бемориҳои гуногун мешаванд, хеле муҳим  аст. Ҳамин тавр,   8 аср пештар аз Л. Пастер  имконияти заҳролудшавиро (сироят) бо воситаи ҳаво пешгӯӣ кард. Инчунин, аввалин маротиба дар таърихи илми тиб бемории силро ҳамчун бемории сироятӣ дарҷ намуд.
Ӯ аҳамияти машқҳои ҷисмониро дар нигоҳдорӣ ва ҳифзи тандурустӣ зикр кардааст. Иброз дошта, ки аз ҳама шарти муҳим дар реҷаи ҳифзи он машқҳои ҷисмонӣ ба шумор рафта, сипас, реҷаи хоб ва ғизо ба ҳисоб гирифта мешавад. Назарияи ӯ, ки дар сурати бо андоза ва дар вақташ ба машқҳои ҷисмонӣ машғул шудан ба ягон табобат эҳтиёҷ намемонад, имрӯз низ эътироф гардидаву куҳна нашудааст. Зиёда аз 700 сол баъд табиби франсуз И. Тиссо истифодаи васеи  машқҳои ҷисмониро дар табобати бемориҳои зиёд тавсия медиҳад. Яъне, месазад,  ки ӯро асосгузори физиотерапия  ном бурд. 
Мероси хеле муҳими тиббиро Абуалӣ ибни Сино  дар соҳаи хирургия (ҷарроҳӣ) гузоштааст. Ба илми ҷарроҳӣ чизҳои хеле нави ба Гален ва  пешгузаштагони ӯ  ношиносро дохил намуда, ин илмро мукаммалтар сохт. Олим масъалаи муолиҷаи ковокии рӯдаи ростро шарҳ дода, тафриқаи бавосирро аз дигар бемориҳои рӯдаи рост нишон дод. Яке аз аввалинҳо шуда  найчамонии ҷарроҳатро истифода бурд, тарзи  дурусту сарфакоронаи дӯхтани ҷароҳат ва чокдӯзиро пешниҳод намуд, усули асосноки  куҳна ва  ҷарроҳии  муолиҷаи хунравӣ аз захм, инчунин,  муфассал расми «шиками сахт» - ро   тасвир кард. Дастурҳои олим оид ба муолиҷаи  беморони даба то ба ҳол ҳам хеле муҳиманд. Усулҳои  чок кардани  думбал, холӣ шудани обхӯраки тухмдон, муолиҷаи захми шикам ва ғайраро бисёр хуб нишон додааст.
Мақоми Абуалӣ ибни Сино  дар  рушди урологияи  муосир хеле бузург мебошад. Барои ташхиси санги масона  ӯ аввалин маротиба дар ҷаҳон усули  катетеризатсияро истифода бурд. Олим истифодаи доруҳои  гуногун, ки  сангҳоро об ва дарди бемориҳои урологиро кам мекунанд, дастур медиҳад.
Дар рушди омӯзиши онкология низ ҳиссаи худро гузоштааст. Дар асрҳои миёна асосан дар бораи  бемориҳои саратони шакли беруна, ки дида мешуданд, тасаввуроти муайян  дош-танд. Ба Абуалӣ ибни Сино   бемориҳои пеш аз омос, пайдоиши варами безарар ва зарарноки узвҳои берунӣ ва дохилӣ  хеле хуб шинос буданд. Ӯ ғояи ягонагии қонунияти пайдоишу инкишофи варамҳои гуногуни этиологиро пешниҳод намуда, аввалин шуда бо дастрасии  маълумот дар бораи саратони меъда  ҳолатҳои  инкишофи варамҳои зарарноки узвҳои дохилиро баён намуд. Дар бораи  зарурати дахолати  ҷарроҳӣ ҳангоми пайдоиши варами зарарнок гуфта гузашта, дар бораи масъалаҳои  метастазияи варам то андозае дар асарҳояш масъалаи  химиотерапияро таҷассум кардааст.
Дар соҳаи травматология (латхӯрӣ) Ибни Сино мафҳуми «шикасти устухон» ва «беҷошавии устухон» - ро шарҳ дода, таснифоти шикастани устухонро вобаста ба хусусияти шикаст пешниҳод менамояд. Шаш намуди  яклаҳзаинаи шикастабандии китф, се намуди беҷошавии сутунмуҳраро баён мекунад.
Ба тарзи  илмӣ  хеле аҷиб ва махсусан  нуқтаи назари худро оид ба панҷ узви ҳис, аҳамият ва вазифаи  онҳо дар прогресси маърифат баён доштааст. Ибни Сино менависад: «Басират ин қувваест, ки дар асаб ҷойгир шуда, намуди ҷисмеро, ки дар зуҷоҷа (намии  яхмонанд) акс ёфтааст, қабул намуда, дорои ранг буда, ба воситаи ҷисмҳои шаффоф ба рӯи  сатҳи ҳамвори ҷисмҳо мебарояд. Қувваи сомеа. Ин қувва дар асаб ҷойгир шуда, ба сатҳи роҳи шунавоӣ паҳн гардида, чунин шаклеро қабул мекунад, ки  ба воситаи  ларзиши ҳаво байни ҷисми бархӯрда,  ҷисми фишурдашуда, зарба ба муқобилият мегузарад ва дар натиҷа овоз пайдо мешавад».
Ӯ аз нахустин олимоне маҳсуб мешавад, ки тавсифи дақиқи мушакҳои чашмро медиҳад ва ба ӯ мавҷудияти ҷӯйи ашкбароӣ ба воситаи бинӣ  маълум буд. Ҳафт намуди захми қарнияи чашмро ном мебарад. Маслиҳатҳояш ҳангоми муолиҷаи офтолмологи пурра бо усули муосир мутобиқ буд. Ҳангоми муолиҷаи носури ашкии чашм ҷарроҳии байни  қирри чашм ва биниро тавсиф кардааст. Аввалин маротиба дар таърихи илми тиб масъалаи  олусии чашмро дида баромад.
Ақидаҳои Ибни Сино пурра бо пешниҳодҳои ҳозира дар бораи вазифаҳои нафаскашӣ, бӯй ва муҳофизати бинӣ мутобиқ аст. Тарзи муолиҷаи озахи биниро гуфта гузашта, қайд мекунад, ки «гӯшти зиёдатиро бо корди борик бодиққат метарошанд». Хеле мухтасар  хусусиятҳои анатомию физиологии гулу, бемории дарди гулу ва боди он, усули бартараф намудани варами гулуро, ки худ васеъ истифода мебурд, шарҳ додааст. Ӯ медонист, ки  садо аз гӯш на ҳама вақт ба иллати худи гӯш алоқаманд аст. Алоқаи байниҳамдигарии садо дар гӯшҳоро бо қабули баъзе дорувориҳо қайд мекунад. Хеле  дуруст муқоисаи байни ҷараёни касалии варами беруни гӯш ва мобайни гӯш, имкониятҳои бод ва шакли зарарноки иллатёбии мобайни гӯш (эпитимпепит) - ро тавсиф кардааст.
Ӯ чунин меҳисобид, ки одам барои он ба дунё меояд, ки  ба одамон  ва  ба ҷамъияте, ки дар он зиндагӣ мекунад, нафъ бирасонад.
Зафархоҷаи САЙДБЕК,  устоди Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон
ба номи Абуалӣ ибни Сино,  номзади илмҳои тиб


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 15.08.2018    №: 161    Мутолиа карданд: 95

19.09.2018


ТОҶИКИСТОН ВА ӮЗБЕКИСТОН. Аввалин тамринҳои муштараки низомӣ

Таъсиси 57 корхонаи нав

Намоиши дастовардҳо ба муносибати Рӯзи шаҳри Хуҷанд

Зуҳро Саидова – соҳиби шоҳҷоиза

Таҳаммул аз амалҳои террористӣ норавост

Баргузории ҳамоиши маъмурони роҳи оҳани кишварҳои СҲШ дар Ӯзбекистон

Дар Ироқ 27 ҳазор нафар аз об заҳролуд гашт

Тӯли 40 соли ислоҳот дар Чин ҷои кор 346 дарсад афзуд

Остона ҳамоиши ҳаштуми глобалии туризми шаҳриро пазироӣ мекунад

Ҷаҳон дар як сатр

18.09.2018


САМБО. Дурахши варзишгари навраси тоҷик дар Аврупо

Иди асал дар Душанбе

КӮЛОБ. Боз ду меҳмонхонаи нав ба истифода дода шуд

Ҷаҳон дар як сатр

ӮЗБЕКИСТОН. Оғози машқҳои низомии муштарак

Теъдоди қурбонии тӯфони «Мангхут» аз 60 нафар гузашт

Дифои Вазорати ҳуқуқи инсони Покистон аз ҳуқуқи занҳо

Таҳсили фосилавӣ ба ҳар хонандаи ҷопонӣ дастрас шуд

Дар Остона ба хариди партов шурӯъ карданд

17.09.2018


НОҲИЯИ РӮШОН. Сарҳадбонон соҳиби бинои наву замонавӣ шуданд

Баргузории фестивали шаҳрии эҷодиёти кӯдакон

“КӮКНОР-2018”. Мусодираи беш аз 550 килограмм маводи нашъаовар дар Хатлон

ФУТБОЛ. "Хуҷанд" ба пеш баромад

11.09.2018


ДУШАНБЕ МИЗБОНИ СОҲИБКОРОНИ ҶАҲОН

ДЕВАШТИЧ. БУНЁДКОРИҲОИ НОҲИЯ НАМУНАИ ИБРАТАНД

МАРЗ. Боздошти қочоқбарон

КӮЛОБ. ИФТИТОҲИ БОҒЧАИ НАВ

05.09.2018


БӮСТОН. Бунёди чор иншооти нав

ФУТБОЛ. Дар Тоҷикистон мусобиқаҳои байналмилалӣ доир мегарданд

Ориф Алвӣ 13-умин президенти Покистон интихоб гашт

Дар Арабистони Саудӣ барои маводи тахрибӣ дар интернет зиндонӣ мекунанд

Дар Гуҷарат сохтмони баландтарин ҳайкали дунё анҷом меёбад

Ҳиндустон барномаи нави кайҳониро амалӣ месозад

04.09.2018


Боздиди Сарвазири мамлакат аз иншооти гармидиҳии шаҳри Душанбе


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед