logo

фарҳанг

ВАФО

(ҳикоя)
Ман ин одамро  ҳар рӯзи якшанбе  медидам.  Субҳгаҳон ҳангоми харидани  шир аз пешам мебаромад. Аз болои яктаги сафед ҷомаи сатини сиёҳро ба китф партофта,  дастҳояшро ба пушт карда,  оҳиста гузашта мерафт ӯ. Ба атроф нигоҳ намекард. Ифодаи рӯи ӯро ҳамон лаҳзаҳо  шахси як бор дидагӣ ҳеҷ гоҳ  фаромӯш намекард. Гарчанд ба замин нигоҳ карда рафта истода бошад ҳам, дар  чашми ӯ ғаму аламро ҳис мекардам. Пешопешаш сагчаи сафеди барроқ  низ мегашт. Сагча ба рӯйи соҳибаш ҳар лаҳза - ҳар лаҳза нигоҳ карда, забони хурдакакашро бароварда зери пойи соҳибаш чарх зада,  бо қадамҳои майда - майда медавид. 
Вақте ки ин одамро бори якум дида будам, духтари хурд будам. Ҳамон вақтҳо ӯ хушқомат, ришу мӯйҳояш сип - сиёҳ, китфдор, хушрӯй,  як марди чил - чилу панҷсола  буд. Занҳо аз қафои ӯ шивир-шивир карда «ба  назди қабри занаш меравад»  гуфтанашон ба гӯшам мерасид.
Солҳо гузашт. Пештар ба ин одам ҳамту нигоҳ кунам,  акнун дарду дилашро  ҳис карда  аз пешаш мегузарам. Салом медиҳам. Ӯ оҳиста сар ҷунбонда, алейк мегирад, вале    нигоҳ намекунад. Акнун ришу мӯйи  ӯ сап - сафед, пир шудааст. Вақте ки ӯ мегузарад, бачаҳои шӯх андак хомӯш мемонанд, калонсолҳо суханашонро қатъ мекунанд. Занҳо худашонро  ба як сӯ гирифта, аз қафояш нигоҳ карда, оҳи  дароз  мекашанд. Тавре  ки шунидам, ӯ  занашро нағз дида хонадор шуда будааст. Якдигарро ба Замину Осмон бовар накарда, аҳлона зиндагӣ мекардаанд. Арӯси ҷавон кӯдаки якумашро ба дунё оварда, худаш аз олам чашм пӯшидааст. Мегӯянд, ки ин одам писари ширмакро ба ҳеҷ кас  надода бо шир ба воя расондааст.
Ман ин одамро дар рӯзҳои сарди  зимистон, дар тобистони гарму сӯзон,  дар баҳори нозанин, дар тирамоҳи заррину мусаффо  аз ҳамин роҳ гузаштанашро медидам.  Акнун китфҳои ӯ баромадагӣ, вале дар чеҳрааш ба аҳён - аҳён мӯйсафедон мушарраф мешудагӣ нуроният,  покӣ, зебоӣ, самимият  барқ зада меистод. Зебоии  бо ҳузну  покӣ омехта.
Мегӯянд, ки  ба  наздикӣ ба нафақа баромадааст. Ӯ аз ин кӯча боз зуд-зуд мегузаштагӣ шуда монд. Аз атрофи  қабре, ки санги мармар гузошта шудааст, тобистону тирамоҳ  райҳону гул канда намешавад. Ин гулҳоро ҳамин одам меорад, ҳамин одам  мерӯбад. Занҳо ӯро ба шавҳарҳояшон мисол оварда нишон медодаанд.
Достони ин одам аз Фарҳоду Ширин зиёдтар. Фақат ба қалами шоир гирифта нашудааст.  Ӯ ба ҳиссиёти  беғубори ҷавонӣ содиқ монда, ҳиссиётҳои  худаш бовар мекардагӣ, худаш саҷда мекардагиро  поймол карда натавонистааст. 
Бо ӯ охирин бор  дар саршавии баҳор вохӯрдам. Борони  субҳгоҳон борида, хоки нури офтоб нарасидагиро лой намуда, хирманҳои абри сап - сафед офтобро дошта, ба замин фаровардан намемонанд. Ҳама ҷо нам. Деворҳо  низ нам кашида мерехтагӣ барин.   Ҳамин одам дар пояш маҳсию калӯш, дар китфаш ҷомаи куҳна, вале озода, ҳамроҳаш сагчаи сафеди барроқ. Ранги рӯяш кандагӣ,  қадамҳояш вазнин, қаду қоматаш боз ҳам хамидагӣ метофт ба назарам. 
Баъд ӯро надидам. Рӯзҳои якшанбе ба шир рафта истода,  беихтиёр ӯро ёд мекардам.   Танҳо ду - се  бор ба сагчаи сафеди барроқ рӯ ба рӯ омадам.  Сагча танҳо, дар наздаш соҳибаш наменамуд. Акнун ӯ пештара барин ба қадами мӯйсафед нигоҳ намекард, саросемавор, давида мерафт. Барои чӣ соҳибаш нест? Пештар гузашта рафтагист, хаёл мекардам.   Тирамоҳ низ гузашт.  Рӯзҳои сарди зимистон сар шуд. Барф меборид.  Замин шип - шилта лой. Барфи  боридагӣ об мешуд. Рӯз хира гашта буд. Аз кор мегаштам. Як ҷавони  палтои сафед пӯшидагӣ  ба бағалаш  чизе сафедиро бардошта аз наздам гузашта рафт. Вақте рӯ ба рӯ шудам, дар бағалаш ҳамон сагчаи сафеди барроқро дидам.  Дилам   «шуввос» кард. Фаҳмидам, ки  сагча ба қабристон мерафт… Ба пушт тоб хӯрда нигоҳ кардам. Оре, ин писари ӯ. Гӯё ҷавонии  падараш.
- Одамгариаш, дили софаш ба падар монанд бошад,  вале бахташ ба ӯ монанд нашавад, - ба ӯ таманно   намудам. Ҳар рӯзи якшанбе ба кӯча мебарояму беихтиёр ҳамин одам ба ёдам  меояд. Аз кӯчаамон гузашта истоданаш маъқул буд.  Ӯ дили одамонро  нарм, забонашонро мулоим намуда меистод. Оре, ӯ  ба одамон инсоф   тақсим карда мегашт.   
Саида ЗУННУНОВА, Шоираи халқии Ӯзбекистон,
тарҷумаи Сулаймон ЭРМАТОВ

 

 

 


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 22.08.2018    №: 166    Мутолиа карданд: 154

19.09.2018


ТОҶИКИСТОН ВА ӮЗБЕКИСТОН. Аввалин тамринҳои муштараки низомӣ

Таъсиси 57 корхонаи нав

Намоиши дастовардҳо ба муносибати Рӯзи шаҳри Хуҷанд

Зуҳро Саидова – соҳиби шоҳҷоиза

Таҳаммул аз амалҳои террористӣ норавост

Баргузории ҳамоиши маъмурони роҳи оҳани кишварҳои СҲШ дар Ӯзбекистон

Дар Ироқ 27 ҳазор нафар аз об заҳролуд гашт

Тӯли 40 соли ислоҳот дар Чин ҷои кор 346 дарсад афзуд

Остона ҳамоиши ҳаштуми глобалии туризми шаҳриро пазироӣ мекунад

Ҷаҳон дар як сатр

18.09.2018


САМБО. Дурахши варзишгари навраси тоҷик дар Аврупо

Иди асал дар Душанбе

КӮЛОБ. Боз ду меҳмонхонаи нав ба истифода дода шуд

Ҷаҳон дар як сатр

ӮЗБЕКИСТОН. Оғози машқҳои низомии муштарак

Теъдоди қурбонии тӯфони «Мангхут» аз 60 нафар гузашт

Дифои Вазорати ҳуқуқи инсони Покистон аз ҳуқуқи занҳо

Таҳсили фосилавӣ ба ҳар хонандаи ҷопонӣ дастрас шуд

Дар Остона ба хариди партов шурӯъ карданд

17.09.2018


НОҲИЯИ РӮШОН. Сарҳадбонон соҳиби бинои наву замонавӣ шуданд

Баргузории фестивали шаҳрии эҷодиёти кӯдакон

“КӮКНОР-2018”. Мусодираи беш аз 550 килограмм маводи нашъаовар дар Хатлон

ФУТБОЛ. "Хуҷанд" ба пеш баромад

11.09.2018


ДУШАНБЕ МИЗБОНИ СОҲИБКОРОНИ ҶАҲОН

ДЕВАШТИЧ. БУНЁДКОРИҲОИ НОҲИЯ НАМУНАИ ИБРАТАНД

МАРЗ. Боздошти қочоқбарон

КӮЛОБ. ИФТИТОҲИ БОҒЧАИ НАВ

05.09.2018


БӮСТОН. Бунёди чор иншооти нав

ФУТБОЛ. Дар Тоҷикистон мусобиқаҳои байналмилалӣ доир мегарданд

Ориф Алвӣ 13-умин президенти Покистон интихоб гашт

Дар Арабистони Саудӣ барои маводи тахрибӣ дар интернет зиндонӣ мекунанд

Дар Гуҷарат сохтмони баландтарин ҳайкали дунё анҷом меёбад

Ҳиндустон барномаи нави кайҳониро амалӣ месозад

04.09.2018


Боздиди Сарвазири мамлакат аз иншооти гармидиҳии шаҳри Душанбе


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед